LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

indiscrētim

indiscrētim (not comparable)
Classical[ɪn.dɪsˈkreː.tĩː]Ecclesiastical[in.disˈkrɛː.tim]

Meaning

  1. not comparablein an undistinguishable manner
    Hi Macrobii iustitiam colunt, amant aequitatem, plurimum ualent robore, praecipua decent pulchritudine, ornantur aere, auro uincula faciunt noxiorum. Locus apud eos est Heliutrapeza opiparis epulis semper refertus, quibus indiscretim omnes uescuntur; nam etiam diuinitus eas augeri ferunt.c. 250 CE, Solinus, De mirabilibus mundi 30.10 (quoted in Georges)
    Clericos etiam, quos indiscretim ad saeculares iudices debere deduci infaustus praesumptor edixerat, episcopali audientiae reservamus. Fas enim non est, ut divini muneris ministri temporalium potestatum subdantur arbitrio. Et cetera. Dat. VIII id. octob. Aquileiae d. n. Theodosio a. XI et Valentiniano c. conss. (425 oct. 8 [aug. 6]).438 CE, Codex Theodosianus 16.2.47 (quoted in Georges)

Origins

From indiscrētus + -tim.

Quick answers

What does indiscrētim mean in Latin?
indiscrētim, a adverb, means “in an undistinguishable manner”.
How do you pronounce indiscrētim?
In classical Latin, [ɪn.dɪsˈkreː.tĩː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.disˈkrɛː.tim].