adjectivefirst/second-declension adjective
indisciplīnōsus
indisciplīnōsus (feminine indisciplīnōsa, neuter indisciplīnōsum)
Classical[ɪn.dɪs.kɪ.pliːˈnoː.sʊs]Ecclesiastical[in.diʃ.ʃi.pliˈnɔː.s̬us]
Meaning
- adjectiveundisciplined
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indisciplīnōsus | indisciplīnōsa | indisciplīnōsum |
| genitive | indisciplīnōsī | indisciplīnōsae | indisciplīnōsī |
| dative | indisciplīnōsō | indisciplīnōsae | indisciplīnōsō |
| accusative | indisciplīnōsum | indisciplīnōsam | indisciplīnōsum |
| ablative | indisciplīnōsō | indisciplīnōsā | indisciplīnōsō |
| vocative | indisciplīnōse | indisciplīnōsa | indisciplīnōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indisciplīnōsī | indisciplīnōsae | indisciplīnōsa |
| genitive | indisciplīnōsōrum | indisciplīnōsārum | indisciplīnōsōrum |
| dative | indisciplīnōsīs | indisciplīnōsīs | indisciplīnōsīs |
| accusative | indisciplīnōsōs | indisciplīnōsās | indisciplīnōsa |
| ablative | indisciplīnōsīs | indisciplīnōsīs | indisciplīnōsīs |
| vocative | indisciplīnōsī | indisciplīnōsae | indisciplīnōsa |
in-disciplīnōsus, a, um, adj. id.,
I. without discipline, undisciplined (eccl. Lat.), Vulg. Sir. 23, 7.