LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

indīreptus

indīreptus (feminine indīrepta, neuter indīreptum)
Classical[ɪn.diːˈrɛp.tʊs]Ecclesiastical[in.diˈrɛp.tus]

Meaning

  1. adjectiveunplundered, unlooted

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindīreptusindīreptaindīreptum
genitiveindīreptīindīreptaeindīreptī
dativeindīreptōindīreptaeindīreptō
accusativeindīreptumindīreptamindīreptum
ablativeindīreptōindīreptāindīreptō
vocativeindīrepteindīreptaindīreptum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindīreptīindīreptaeindīrepta
genitiveindīreptōrumindīreptārumindīreptōrum
dativeindīreptīsindīreptīsindīreptīs
accusativeindīreptōsindīreptāsindīrepta
ablativeindīreptīsindīreptīsindīreptīs
vocativeindīreptīindīreptaeindīrepta

in-dīreptus, a, um, adj.,
I. unplundered: Capitolium, Tac. H. 3, 71 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindīreptus

Latin dīreptus Latin indīreptus From in- + dīreptus.

Quick answers

What does indīreptus mean in Latin?
indīreptus, a adjective, means “unplundered, unlooted”.
How do you pronounce indīreptus?
In classical Latin, [ɪn.diːˈrɛp.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.diˈrɛp.tus].
Where does indīreptus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indīreptus.