LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

indīligentia

indīligentia f (genitive indīligentiae)

Meaning

  1. carelessness, heedlessness, negligence

Declension

declension
formsingularplural
nominativeindīligentiaindīligentiae
genitiveindīligentiaeindīligentiārum
dativeindīligentiaeindīligentiīs
accusativeindīligentiamindīligentiās
ablativeindīligentiāindīligentiīs
vocativeindīligentiaindīligentiae

in-dīlĭgentĭa, ae, f. indiligens,
I. carelessness, heedlessness, negligence (class.), Plaut. Pers. 4, 4, 9: litterarum missarum, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 7: Aeduorum, Caes. B. G. 7, 17: neglecta indiligentiā praedia, Plin. 14, 4, 5, § 50: veri, i. e. neglect of examining into the truth, Tac. H. 4, 49.

Origins

From indīligens + -ia.

Quick answers

What does indīligentia mean in Latin?
indīligentia, a noun, means “carelessness, heedlessness, negligence”.
What is the genitive of indīligentia?
The genitive singular is indīligentiae. indīligentia is feminine, first declension.