LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

indignitās

indignitās f (genitive indignitātis)

Meaning

  1. unworthiness
  2. vileness
  3. indignity, humiliation

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeindignitāsindignitātēs
genitiveindignitātisindignitātum
dativeindignitātīindignitātibus
accusativeindignitātemindignitātēs
ablativeindignitāteindignitātibus
vocativeindignitāsindignitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

indignitas, atrocitas rei (Mur. 25. 51)
the revolting nature of an action.

indignĭtas, ātis, f. indignus,
I. unworthiness, vileness (class.).
I. In gen.: si quid affert praeterea hominis aut dignitas aut indignitas, Cic. de Or. 2, 32, 63: nemo propter indignitatem repudiatus est, id. Div. in Caecil. 19, 63: summa, id. Vat. 6, 15: accusatoris (as of a slave), id. Deiot. 1, 2.— Of things, enormity, heinousness: infamia atque indignitas rei, Caes. B. G. 7, 56; so, rei, Cic. Mur. 25, 51: calamitatis, Cic. Verr. 2, 5, 46, § 123.—
II. In partic.
A. Unworthy or unbecoming behavior, insulting treatment, indignity, meanness, baseness: alicujus adeundi et conveniendi, Cic. Fam. 6, 14, 2: omnes indignitates contumeliasque perferre, Caes. B. G. 2, 14, 3: indignitatibus compulsus, Liv. 42, 52, 1: rei, foedissimae per se, adjecta indignitas est, id. 5, 48, 9; 1, 59, 3. —
B. Indignation, in consequence of unworthy treatment: tacita esse poterit indignitas nostra? Cic. Att. 10, 8, 3: indignitas atque ex ea ira animos cepit, Liv. 5, 45, 6; 2, 7, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin indignitās From indignus + -tās.

Descendants
  • Catalanindignitat
  • Englishindignity
  • Frenchindignité
  • Italianindegnità
  • Romanianindignitate
  • Portugueseindignidade
  • Spanishindignidad
  • Ligurianindegnitæ

In English words that came into English from indignitās

  • indignityindignitās

Quick answers

What does indignitās mean in Latin?
indignitās, a noun, means “unworthiness; vileness; indignity, humiliation”.
What is the genitive of indignitās?
The genitive singular is indignitātis. indignitās is feminine, third declension.