noun · femininethird declension
indignitās
indignitās f (genitive indignitātis)
Meaning
- unworthiness
- vileness
- indignity, humiliation
Latīnē defined in Latin in our graded readers
indignity
indignitās -ātis (f) — in De Bello Gallico III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | indignitās | indignitātēs |
| genitive | indignitātis | indignitātum |
| dative | indignitātī | indignitātibus |
| accusative | indignitātem | indignitātēs |
| ablative | indignitāte | indignitātibus |
| vocative | indignitās | indignitātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- indignitas, atrocitas rei (Mur. 25. 51)
- the revolting nature of an action.
indignĭtas, ātis, f. indignus,
I. unworthiness, vileness (class.).
I. In gen.:
si quid affert praeterea hominis aut dignitas aut indignitas, Cic. de Or. 2, 32, 63: nemo propter indignitatem repudiatus est, id. Div. in Caecil. 19, 63: summa, id. Vat. 6, 15: accusatoris (as of a slave), id. Deiot. 1, 2.— Of things, enormity, heinousness: infamia atque indignitas rei, Caes. B. G. 7, 56; so, rei, Cic. Mur. 25, 51: calamitatis, Cic. Verr. 2, 5, 46, § 123.—II. In partic.
A. Unworthy or unbecoming behavior, insulting treatment, indignity, meanness, baseness:
alicujus adeundi et conveniendi, Cic. Fam. 6, 14, 2: omnes indignitates contumeliasque perferre, Caes. B. G. 2, 14, 3: indignitatibus compulsus, Liv. 42, 52, 1: rei, foedissimae per se, adjecta indignitas est, id. 5, 48, 9; 1, 59, 3. — B. Indignation, in consequence of unworthy treatment:
tacita esse poterit indignitas nostra? Cic. Att. 10, 8, 3: indignitas atque ex ea ira animos cepit, Liv. 5, 45, 6; 2, 7, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
indīgnitās ātis, f
indignus, unworthiness, vileness, shamefulness: propter indignitatem repudiatus: rei, Cs.—Unworthy conduct, insult, indignity, outrage, baseness: Omnīs indignitates perferre, Cs.: inpensius iis indignitas crescere, si, etc., L.—Indignation, resentment: tacita: indignitate angere animum, L.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin indignitās From indignus + -tās.
Descendants
- Catalanindignitat
- Englishindignity
- Frenchindignité
- Italianindegnità
- Romanianindignitate
- Portugueseindignidade
- Spanishindignidad
- Ligurianindegnitæ
In English words that came into English from indignitās
- indignityindignitās