LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

indigitāmenta

indigitāmenta n pl (genitive indigitāmentōrum)
Classical[ɪn.dɪ.ɡɪ.taːˈmɛn.ta]Ecclesiastical[in.di.d͡ʒi.taˈmɛn.ta]

Meaning

  1. Ancient RomeBooks containing the names of the gods and prescribing the mode of worshipping them.

Declension

declension
formsingularplural
nominative—indigitāmenta
genitive—indigitāmentōrum
dative—indigitāmentīs
accusative—indigitāmenta
ablative—indigitāmentīs
vocative—indigitāmenta

indĭgĭtāmenta (indĭgĕt-), ōrum, n. plur. [in-digito],
I. religious books containing the names of the gods and prescribing the mode of worshipping them, Censor. 3, 4: Apollinis nomen Pompiliana indigitamenta nescire, Arn. 2, 95; Serv. ad Verg. G. 1, 21: indigitamenta incantamenta vel indicia, Paul. ex Fest. p. 114 Müll.: Grannius Flaccus in libro, quem ad Caesarem de indigitamentis scriptum reiiquit, Censor. 3, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin indigitō Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin indigitāmenta From indigitō (“to invoke (a deity)”) + -mentum.

Descendants
  • Italianindigitamenti

Quick answers

What does indigitāmenta mean in Latin?
indigitāmenta, a noun, means “Books containing the names of the gods and prescribing the mode of worshipping them.”.
What is the genitive of indigitāmenta?
The genitive singular is indigitāmentōrum. indigitāmenta is neuter, second declension.
How do you pronounce indigitāmenta?
In classical Latin, [ɪn.dɪ.ɡɪ.taːˈmɛn.ta]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.di.d͡ʒi.taˈmɛn.ta].