adjectivefirst/second-declension adjective
indicus
indicus (feminine indica, neuter indicum)
Classical[ˈɪn.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈin.di.kus]
Meaning
- adjectiveIndian, Indic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indicus | indica | indicum |
| genitive | indicī | indicae | indicī |
| dative | indicō | indicae | indicō |
| accusative | indicum | indicam | indicum |
| ablative | indicō | indicā | indicō |
| vocative | indice | indica | indicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indicī | indicae | indica |
| genitive | indicōrum | indicārum | indicōrum |
| dative | indicīs | indicīs | indicīs |
| accusative | indicōs | indicās | indica |
| ablative | indicīs | indicīs | indicīs |
| vocative | indicī | indicae | indica |
Indĭcus, a, um, adj. India,
I. of India, Indian:
elephanti, Ter. Eun. 3, 1, 23: pecudes, Mart. 5, 37, 5: cornu, i. e. ivory, id. 1, 73, 4: aqua, Ov. P. 1, 5, 80: margarita, Petr. 55. — Subst.: Indĭcum, i, n., indigo, a blue pigment for dyeing and painting, Plin. 33, 13, 67, § 163; 35, 6, 26, § 40.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Indicus adj.,
of India, Indian, T., H., O., Iu.
Origins
From Ancient Greek ἰνδικός (indikós), from Ἰνδία (Indía).
Elsewhere
- Catalaníndic
- EnglishIndic
- Italianindico
- Frenchindiquefrom Middle French indique
- Portugueseíndico
- Romanianindic
- Spanishíndico
- Italianindaco
- Portugueseíndigo
- Spanishíndigo
Gallo-Italic
- Romagnolíndac