LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

indēsertus

indēsertus (feminine indēserta, neuter indēsertum)
Classical[ɪn.deːˈsɛr.tʊs]Ecclesiastical[in.deˈs̬ɛr.tus]

Meaning

  1. adjectivenot deserted, unforsaken

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindēsertusindēsertaindēsertum
genitiveindēsertīindēsertaeindēsertī
dativeindēsertōindēsertaeindēsertō
accusativeindēsertumindēsertamindēsertum
ablativeindēsertōindēsertāindēsertō
vocativeindēserteindēsertaindēsertum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindēsertīindēsertaeindēserta
genitiveindēsertōrumindēsertārumindēsertōrum
dativeindēsertīsindēsertīsindēsertīs
accusativeindēsertōsindēsertāsindēserta
ablativeindēsertīsindēsertīsindēsertīs
vocativeindēsertīindēsertaeindēserta

in-dēsertus, a, um, adj.,
I. not deserted, unforsaken: regna, Ov. Am. 2, 9, 52.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindēsertus

Latin dēsertus Latin indēsertus From in- + dēsertus (“deserted”).

Quick answers

What does indēsertus mean in Latin?
indēsertus, a adjective, means “not deserted, unforsaken”.
How do you pronounce indēsertus?
In classical Latin, [ɪn.deːˈsɛr.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.deˈs̬ɛr.tus].
Where does indēsertus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indēsertus.