adjectivefirst/second-declension adjective
indēsertus
indēsertus (feminine indēserta, neuter indēsertum)
Classical[ɪn.deːˈsɛr.tʊs]Ecclesiastical[in.deˈs̬ɛr.tus]
Meaning
- adjectivenot deserted, unforsaken
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēsertus | indēserta | indēsertum |
| genitive | indēsertī | indēsertae | indēsertī |
| dative | indēsertō | indēsertae | indēsertō |
| accusative | indēsertum | indēsertam | indēsertum |
| ablative | indēsertō | indēsertā | indēsertō |
| vocative | indēserte | indēserta | indēsertum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēsertī | indēsertae | indēserta |
| genitive | indēsertōrum | indēsertārum | indēsertōrum |
| dative | indēsertīs | indēsertīs | indēsertīs |
| accusative | indēsertōs | indēsertās | indēserta |
| ablative | indēsertīs | indēsertīs | indēsertīs |
| vocative | indēsertī | indēsertae | indēserta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-dēsertus adj.,
not deserted: regna, O.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinindēsertus
Latin dēsertus Latin indēsertus From in- + dēsertus (“deserted”).