LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

indēpendentia

indēpendentia f (genitive indēpendentiae)
Classical[ɪn.deː.pɛnˈdɛn.ti.a]Ecclesiastical[in.de.penˈdɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. independence
    Quin immo Guberniorum omnium maximi interest, sive catholicam, sive alienam profiteantur religionem, ut ingenti catholicae familiae pacem quietemque restituant, utque veracem Nostram independentiam propugnent.1872, In luctuosissimis:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeindēpendentiaindēpendentiae
genitiveindēpendentiaeindēpendentiārum
dativeindēpendentiaeindēpendentiīs
accusativeindēpendentiamindēpendentiās
ablativeindēpendentiāindēpendentiīs
vocativeindēpendentiaindēpendentiae

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindēpendentia

Latin dēpendēns Latin indēpendēns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin indēpendentia From indēpendēns + -ia.

Quick answers

What does indēpendentia mean in Latin?
indēpendentia, a noun, means “independence”.
What is the genitive of indēpendentia?
The genitive singular is indēpendentiae. indēpendentia is feminine, first declension.
How do you pronounce indēpendentia?
In classical Latin, [ɪn.deː.pɛnˈdɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.de.penˈdɛn.t͡si.a].
Where does indēpendentia come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indēpendentia.