noun · femininefirst declension
indēpendentia
indēpendentia f (genitive indēpendentiae)
Classical[ɪn.deː.pɛnˈdɛn.ti.a]Ecclesiastical[in.de.penˈdɛn.t͡si.a]
Meaning
- independence
Quin immo Guberniorum omnium maximi interest, sive catholicam, sive alienam profiteantur religionem, ut ingenti catholicae familiae pacem quietemque restituant, utque veracem Nostram independentiam propugnent.
1872, In luctuosissimis:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | indēpendentia | indēpendentiae |
| genitive | indēpendentiae | indēpendentiārum |
| dative | indēpendentiae | indēpendentiīs |
| accusative | indēpendentiam | indēpendentiās |
| ablative | indēpendentiā | indēpendentiīs |
| vocative | indēpendentia | indēpendentiae |
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinindēpendentia
Latin dēpendēns Latin indēpendēns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin indēpendentia From indēpendēns + -ia.