LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

indemnātus

indemnātus (feminine indemnāta, neuter indemnātum)
Classical[ɪn.dɛmˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[in.demˈnaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveuncondemned, unsentenced

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindemnātusindemnātaindemnātum
genitiveindemnātīindemnātaeindemnātī
dativeindemnātōindemnātaeindemnātō
accusativeindemnātumindemnātamindemnātum
ablativeindemnātōindemnātāindemnātō
vocativeindemnāteindemnātaindemnātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindemnātīindemnātaeindemnāta
genitiveindemnātōrumindemnātārumindemnātōrum
dativeindemnātīsindemnātīsindemnātīs
accusativeindemnātōsindemnātāsindemnāta
ablativeindemnātīsindemnātīsindemnātīs
vocativeindemnātīindemnātaeindemnāta

indemnātus, a, um, adj. 2. in-damnatus,
I. uncondemned, unsentenced (class.): indemnatus atque intestatus, Plaut. Curc. 5, 3, 17: bona indemnatorum civium, Cic. Agr. 2, 21, 56: si hoc indemnato indicta causa non liceat, Liv. 3, 56, 13: civem interimere, Vell. 2, 45; Amm. 15, 5; Quint. 3, 11, 14; Juv. 6, 562 al.—Com.: quae pendent indemnatae pernae, Plaut. Capt. 4, 3, 8.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindemnātus

Latin damnātus Latin indemnātus From in- + damnātus. Compare indemnis.

Quick answers

What does indemnātus mean in Latin?
indemnātus, a adjective, means “uncondemned, unsentenced”.
How do you pronounce indemnātus?
In classical Latin, [ɪn.dɛmˈnaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.demˈnaː.tus].
Where does indemnātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indemnātus.