adjectivefirst/second-declension adjective
indeflexus
indeflexus (feminine indeflexa, neuter indeflexum)
Classical[ɪn.dɛˈfɫɛk.sʊs]Ecclesiastical[in.deˈflɛk.sus]
Meaning
- adjectiveunbent, unchanged
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indeflexus | indeflexa | indeflexum |
| genitive | indeflexī | indeflexae | indeflexī |
| dative | indeflexō | indeflexae | indeflexō |
| accusative | indeflexum | indeflexam | indeflexum |
| ablative | indeflexō | indeflexā | indeflexō |
| vocative | indeflexe | indeflexa | indeflexum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indeflexī | indeflexae | indeflexa |
| genitive | indeflexōrum | indeflexārum | indeflexōrum |
| dative | indeflexīs | indeflexīs | indeflexīs |
| accusative | indeflexōs | indeflexās | indeflexa |
| ablative | indeflexīs | indeflexīs | indeflexīs |
| vocative | indeflexī | indeflexae | indeflexa |
in-deflexus, a, um, adj.,
I. unbent, unchanged (post-Aug.):
maturitas, Plin. Pan. 4, 7: cursus, App. de Deo Socr. p. 42, 16: saevitia, Amm. 27, 9.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinindeflexus
Latin deflexus Latin indeflexus From in- (“without, not”) + deflexus (“bent, changed”).