adjectivethird-declension one-termination adjective
indēficiēns
indēficiēns (genitive indēficientis)
Classical[ɪn.deːˈfɪ.ki.ẽːs]Ecclesiastical[in.deˈfiː.t͡ʃi.ens]
Meaning
- one terminationunfailing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēficiēns | indēficiēns | indēficiēns |
| genitive | indēficientis | indēficientis | indēficientis |
| dative | indēficientī | indēficientī | indēficientī |
| accusative | indēficientem | indēficientem | indēficiēns |
| ablative | indēficientī indēficiente | indēficientī indēficiente | indēficientī indēficiente |
| vocative | indēficiēns | indēficiēns | indēficiēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēficientēs | indēficientēs | indēficientia |
| genitive | indēficientium | indēficientium | indēficientium |
| dative | indēficientibus | indēficientibus | indēficientibus |
| accusative | indēficientīs indēficientēs | indēficientīs indēficientēs | indēficientia |
| ablative | indēficientibus | indēficientibus | indēficientibus |
| vocative | indēficientēs | indēficientēs | indēficientia |
in-dēfĭcĭens, entis, adj.,
I. unfailing (eccl. Lat.):
decor, Tert. adv. Jud. 14. — Hence, adv.: indēfĭcĭenter, continually, incessantly (eccl. Lat.), Aug. Conf. 12, 11.In English words that came into English from indēficiēns
- indeficientindēficiēns