LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

indēficiēns

indēficiēns (genitive indēficientis)
Classical[ɪn.deːˈfɪ.ki.ẽːs]Ecclesiastical[in.deˈfiː.t͡ʃi.ens]

Meaning

  1. one terminationunfailing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindēficiēnsindēficiēnsindēficiēns
genitiveindēficientisindēficientisindēficientis
dativeindēficientīindēficientīindēficientī
accusativeindēficientemindēficientemindēficiēns
ablativeindēficientī
indēficiente
indēficientī
indēficiente
indēficientī
indēficiente
vocativeindēficiēnsindēficiēnsindēficiēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindēficientēsindēficientēsindēficientia
genitiveindēficientiumindēficientiumindēficientium
dativeindēficientibusindēficientibusindēficientibus
accusativeindēficientīs
indēficientēs
indēficientīs
indēficientēs
indēficientia
ablativeindēficientibusindēficientibusindēficientibus
vocativeindēficientēsindēficientēsindēficientia

in-dēfĭcĭens, entis, adj.,
I. unfailing (eccl. Lat.): decor, Tert. adv. Jud. 14. — Hence, adv.: indēfĭcĭenter, continually, incessantly (eccl. Lat.), Aug. Conf. 12, 11.

In English words that came into English from indēficiēns

  • indeficientindēficiēns

Quick answers

What does indēficiēns mean in Latin?
indēficiēns, a adjective, means “unfailing”.
How do you pronounce indēficiēns?
In classical Latin, [ɪn.deːˈfɪ.ki.ẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.deˈfiː.t͡ʃi.ens].