adjectivefirst/second-declension adjective
indēfēnsus
indēfēnsus (feminine indēfēnsa, neuter indēfēnsum, adverb indēfēnsē)
Classical[ɪn.deːˈfẽː.sʊs]Ecclesiastical[in.deˈfɛn.sus]
Meaning
- adjectiveunprotected, undefended
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēfēnsus | indēfēnsa | indēfēnsum |
| genitive | indēfēnsī | indēfēnsae | indēfēnsī |
| dative | indēfēnsō | indēfēnsae | indēfēnsō |
| accusative | indēfēnsum | indēfēnsam | indēfēnsum |
| ablative | indēfēnsō | indēfēnsā | indēfēnsō |
| vocative | indēfēnse | indēfēnsa | indēfēnsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēfēnsī | indēfēnsae | indēfēnsa |
| genitive | indēfēnsōrum | indēfēnsārum | indēfēnsōrum |
| dative | indēfēnsīs | indēfēnsīs | indēfēnsīs |
| accusative | indēfēnsōs | indēfēnsās | indēfēnsa |
| ablative | indēfēnsīs | indēfēnsīs | indēfēnsīs |
| vocative | indēfēnsī | indēfēnsae | indēfēnsa |
in-dēfensus, a, um, adj.,
I. unprotected, undefended (perh. not ante-Aug.):
Capua deserta indefensaque, Liv. 25, 15, 2: indefensi, inulti, id. 4, 28, 4: inauditus et indefensus, Tac. A. 2, 77: conjux, id. ib. 11, 34.— Adv.: indēfensē, without defence, Cod. Just. 4, 18, 2 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-dēfēnsus adj.,
unprotected, undefended: Capua, L.: inauditus et indefensus, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinindēfēnsus
Latin dēfēnsus Latin indēfēnsus From in- + dēfēnsus (“defended”).