LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

incustōdītus

incustōdītus (feminine incustōdīta, neuter incustōdītum)
Classical[ɪŋ.kʊs.toːˈdiː.tʊs]Ecclesiastical[iŋ.kus.toˈdiː.tus]

Meaning

  1. adjectivenot watched, unguarded
  2. adjectiveneglected, disregarded
  3. adjectiveheedless, imprudent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincustōdītusincustōdītaincustōdītum
genitiveincustōdītīincustōdītaeincustōdītī
dativeincustōdītōincustōdītaeincustōdītō
accusativeincustōdītumincustōdītamincustōdītum
ablativeincustōdītōincustōdītāincustōdītō
vocativeincustōdīteincustōdītaincustōdītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincustōdītīincustōdītaeincustōdīta
genitiveincustōdītōrumincustōdītārumincustōdītōrum
dativeincustōdītīsincustōdītīsincustōdītīs
accusativeincustōdītōsincustōdītāsincustōdīta
ablativeincustōdītīsincustōdītīsincustōdītīs
vocativeincustōdītīincustōdītaeincustōdīta

in-custōdītus, a, um, adj.
I. Pass.
A. Lit., not watched, unguarded (poet. and post-Aug.): ovile, Ov. Tr. 1, 6, 10: incustodita et aperta limina, Mart. 1, 35, 1.—
B. Trop.
1. Disregarded, neglected: dierum observatione, Tac. A. 15, 55.—
2. Unconcealed: amor, Tac. A. 12, 4; 2, 12 fin.—
II. Act., heedless, imprudent: incustoditus nimis et incautus, Plin. Ep. 6, 29, 10.

Origins

From in- (“un-”) + custōdītus (“guarded”), from the perfect passive participle of custōdiō (“to guard”).

Quick answers

What does incustōdītus mean in Latin?
incustōdītus, a adjective, means “not watched, unguarded; neglected, disregarded; heedless, imprudent”.
How do you pronounce incustōdītus?
In classical Latin, [ɪŋ.kʊs.toːˈdiː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kus.toˈdiː.tus].