adjectivefirst/second-declension adjective
incrēdendus
incrēdendus (feminine incrēdenda, neuter incrēdendum)
Classical[ɪŋ.kreːˈdɛn.dʊs]Ecclesiastical[iŋ.kreˈdɛn.dus]
Meaning
- adjectiveincredible, unbelievable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incrēdendus | incrēdenda incrēdunda | incrēdendum incrēdundum |
| genitive | incrēdendī incrēdundī | incrēdendae incrēdundae | incrēdendī incrēdundī |
| dative | incrēdendō incrēdundō | incrēdendae incrēdundae | incrēdendō incrēdundō |
| accusative | incrēdendum incrēdundum | incrēdendam incrēdundam | incrēdendum incrēdundum |
| ablative | incrēdendō incrēdundō | incrēdendā incrēdundā | incrēdendō incrēdundō |
| vocative | incrēdende incrēdunde | incrēdenda incrēdunda | incrēdendum incrēdundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incrēdendī incrēdundī | incrēdendae incrēdundae | incrēdenda incrēdunda |
| genitive | incrēdendōrum incrēdundōrum | incrēdendārum incrēdundārum | incrēdendōrum incrēdundōrum |
| dative | incrēdendīs incrēdundīs | incrēdendīs incrēdundīs | incrēdendīs incrēdundīs |
| accusative | incrēdendōs incrēdundōs | incrēdendās incrēdundās | incrēdenda incrēdunda |
| ablative | incrēdendīs incrēdundīs | incrēdendīs incrēdundīs | incrēdendīs incrēdundīs |
| vocative | incrēdendī incrēdundī | incrēdendae incrēdundae | incrēdenda incrēdunda |
incrēdendus, v. incredundus.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincrēdendus
Latin crēdendus Latin incrēdendus From in- + crēdendus.