LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

incrēdendus

incrēdendus (feminine incrēdenda, neuter incrēdendum)
Classical[ɪŋ.kreːˈdɛn.dʊs]Ecclesiastical[iŋ.kreˈdɛn.dus]

Meaning

  1. adjectiveincredible, unbelievable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincrēdendusincrēdenda
incrēdunda
incrēdendum
incrēdundum
genitiveincrēdendī
incrēdundī
incrēdendae
incrēdundae
incrēdendī
incrēdundī
dativeincrēdendō
incrēdundō
incrēdendae
incrēdundae
incrēdendō
incrēdundō
accusativeincrēdendum
incrēdundum
incrēdendam
incrēdundam
incrēdendum
incrēdundum
ablativeincrēdendō
incrēdundō
incrēdendā
incrēdundā
incrēdendō
incrēdundō
vocativeincrēdende
incrēdunde
incrēdenda
incrēdunda
incrēdendum
incrēdundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincrēdendī
incrēdundī
incrēdendae
incrēdundae
incrēdenda
incrēdunda
genitiveincrēdendōrum
incrēdundōrum
incrēdendārum
incrēdundārum
incrēdendōrum
incrēdundōrum
dativeincrēdendīs
incrēdundīs
incrēdendīs
incrēdundīs
incrēdendīs
incrēdundīs
accusativeincrēdendōs
incrēdundōs
incrēdendās
incrēdundās
incrēdenda
incrēdunda
ablativeincrēdendīs
incrēdundīs
incrēdendīs
incrēdundīs
incrēdendīs
incrēdundīs
vocativeincrēdendī
incrēdundī
incrēdendae
incrēdundae
incrēdenda
incrēdunda

incrēdendus, v. incredundus.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinincrēdendus

Latin crēdendus Latin incrēdendus From in- + crēdendus.

Quick answers

What does incrēdendus mean in Latin?
incrēdendus, a adjective, means “incredible, unbelievable”.
How do you pronounce incrēdendus?
In classical Latin, [ɪŋ.kreːˈdɛn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kreˈdɛn.dus].
Where does incrēdendus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin incrēdendus.