noun · femininefirst declension
inconvenientia
inconvenientia f (genitive inconvenientiae)
Meaning
- feminineinconsistency, incongruity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inconvenientia | inconvenientiae |
| genitive | inconvenientiae | inconvenientiārum |
| dative | inconvenientiae | inconvenientiīs |
| accusative | inconvenientiam | inconvenientiās |
| ablative | inconvenientiā | inconvenientiīs |
| vocative | inconvenientia | inconvenientiae |
inconvĕnĭentĭa, ae, f. inconveniens,
I. inconsistency, incongruity:
voluntatis et facti, Tert. adv. Marc. 4, 16: litterarum, Macr. de Diff. 23, § 3.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininconvenientia
Latin convenientia Latin inconvenientia From in- + convenientia.
In English words that came into English from inconvenientia
- inconvenienceinconvenientia