adjectivefirst/second-declension adjective
incōnspicuus
incōnspicuus (feminine incōnspicua, neuter incōnspicuum)
Classical[ɪŋ.kõːˈspɪ.ku.ʊs]Ecclesiastical[iŋ.konˈspiː.ku.us]
Meaning
- adjectiveinvisible
- adjectiveinconspicuous, unremarkable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōnspicuus | incōnspicua | incōnspicuum |
| genitive | incōnspicuī | incōnspicuae | incōnspicuī |
| dative | incōnspicuō | incōnspicuae | incōnspicuō |
| accusative | incōnspicuum | incōnspicuam | incōnspicuum |
| ablative | incōnspicuō | incōnspicuā | incōnspicuō |
| vocative | incōnspicue | incōnspicua | incōnspicuum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōnspicuī | incōnspicuae | incōnspicua |
| genitive | incōnspicuōrum | incōnspicuārum | incōnspicuōrum |
| dative | incōnspicuīs | incōnspicuīs | incōnspicuīs |
| accusative | incōnspicuōs | incōnspicuās | incōnspicua |
| ablative | incōnspicuīs | incōnspicuīs | incōnspicuīs |
| vocative | incōnspicuī | incōnspicuae | incōnspicua |
in-conspĭcŭus, a, um, adj.,
I. not conspicuous, not remarkable ( = inglorius, ignobilis;
post-Aug.): mors, Flor. 4, 2, 67.—II. Invisible:
stella, Mart. Cap. 8, § 838; id. 6, § 593.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincōnspicuus
Latin cōnspicuus Latin incōnspicuus From in- + cōnspicuus.
In English words that came into English from incōnspicuus
- inconspicuousincōnspicuus