LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

incōnsīderantia

incōnsīderantia f (genitive incōnsīderantiae)
Classical[ɪŋ.kõː.siː.dɛˈran.ti.a]Ecclesiastical[iŋ.kon.si.deˈran.t͡si.a]

Meaning

  1. lack of reflection, inconsiderateness

Declension

declension
formsingularplural
nominativeincōnsīderantiaincōnsīderantiae
genitiveincōnsīderantiaeincōnsīderantiārum
dativeincōnsīderantiaeincōnsīderantiīs
accusativeincōnsīderantiamincōnsīderantiās
ablativeincōnsīderantiāincōnsīderantiīs
vocativeincōnsīderantiaincōnsīderantiae

inconsīdĕrantĭa, ae, f. inconsiderans,
I. want of reflection, inconsiderateness (= temeritas, incuria): alicujus inconsiderantiam sustinere (where some read considerantiam), Cic. Q. Fr. 3, 9, 2: mirari inconsiderantiam (al. inconsiderationem), Suet. Claud. 39; Salv. Gub. Dei, 1, 11.

Quick answers

What does incōnsīderantia mean in Latin?
incōnsīderantia, a noun, means “lack of reflection, inconsiderateness”.
What is the genitive of incōnsīderantia?
The genitive singular is incōnsīderantiae. incōnsīderantia is feminine, first declension.
How do you pronounce incōnsīderantia?
In classical Latin, [ɪŋ.kõː.siː.dɛˈran.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kon.si.deˈran.t͡si.a].