adjectivefirst/second-declension adjective
inconiugus
inconiugus (feminine inconiuga, neuter inconiugum)
Classical[ɪŋˈkɔn.jʊ.ɡʊs]Ecclesiastical[iŋˈkɔn.ju.ɡus]
Meaning
- New Latinadjectiveepithetical (not applicable to ordinary names)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inconiugus | inconiuga | inconiugum |
| genitive | inconiugī | inconiugae | inconiugī |
| dative | inconiugō | inconiugae | inconiugō |
| accusative | inconiugum | inconiugam | inconiugum |
| ablative | inconiugō | inconiugā | inconiugō |
| vocative | inconiuge | inconiuga | inconiugum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inconiugī | inconiugae | inconiuga |
| genitive | inconiugōrum | inconiugārum | inconiugōrum |
| dative | inconiugīs | inconiugīs | inconiugīs |
| accusative | inconiugōs | inconiugās | inconiuga |
| ablative | inconiugīs | inconiugīs | inconiugīs |
| vocative | inconiugī | inconiugae | inconiuga |
in-conjŭgus, a, um, adj.: verba (
I. epithets, etc.), not applicable to ordinary names (e. g. fulminat and tonat can be said of Jupiter only), Prisc. p. 1065 P.