LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

incongruēns

incongruēns (genitive incongruentis)
Classical[ɪŋˈkɔŋ.ɡru.ẽːs]Ecclesiastical[iŋˈkɔŋ.ɡru.ens]

Meaning

  1. one terminationinconsistent, incongruous
  2. one terminationunsuitable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincongruēnsincongruēnsincongruēns
genitiveincongruentisincongruentisincongruentis
dativeincongruentīincongruentīincongruentī
accusativeincongruentemincongruentemincongruēns
ablativeincongruentī
incongruente
incongruentī
incongruente
incongruentī
incongruente
vocativeincongruēnsincongruēnsincongruēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincongruentēsincongruentēsincongruentia
genitiveincongruentiumincongruentiumincongruentium
dativeincongruentibusincongruentibusincongruentibus
accusativeincongruentīs
incongruentēs
incongruentīs
incongruentēs
incongruentia
ablativeincongruentibusincongruentibusincongruentibus
vocativeincongruentēsincongruentēsincongruentia

in-congrŭens, tis, adj.,
I. inconsistent, incongruous, unsuitable (post-Aug.): sententia, Plin. Ep. 4, 9, 19: quod est incongruens et absurdum, ut, etc., Lact. 3, 8, 35. —With dat.: Stoica disciplina pleraque est et sibi et nobis incongruens, Gell. 12, 5, 5.— With subject.-clause: incongruens est in labris habere bonitatem, Lact. 3, 16, 4; 12, 17, 6.— Sup., Aug. Don. Persev. 61.— * Adv.: incongrŭenter, unsuitably, Tert. de Baptism. 19.

Quick answers

What does incongruēns mean in Latin?
incongruēns, a adjective, means “inconsistent, incongruous; unsuitable”.
How do you pronounce incongruēns?
In classical Latin, [ɪŋˈkɔŋ.ɡru.ẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkɔŋ.ɡru.ens].