adjectivethird-declension one-termination adjective
incongruēns
incongruēns (genitive incongruentis)
Classical[ɪŋˈkɔŋ.ɡru.ẽːs]Ecclesiastical[iŋˈkɔŋ.ɡru.ens]
Meaning
- one terminationinconsistent, incongruous
- one terminationunsuitable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incongruēns | incongruēns | incongruēns |
| genitive | incongruentis | incongruentis | incongruentis |
| dative | incongruentī | incongruentī | incongruentī |
| accusative | incongruentem | incongruentem | incongruēns |
| ablative | incongruentī incongruente | incongruentī incongruente | incongruentī incongruente |
| vocative | incongruēns | incongruēns | incongruēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incongruentēs | incongruentēs | incongruentia |
| genitive | incongruentium | incongruentium | incongruentium |
| dative | incongruentibus | incongruentibus | incongruentibus |
| accusative | incongruentīs incongruentēs | incongruentīs incongruentēs | incongruentia |
| ablative | incongruentibus | incongruentibus | incongruentibus |
| vocative | incongruentēs | incongruentēs | incongruentia |
in-congrŭens, tis, adj.,
I. inconsistent, incongruous, unsuitable (post-Aug.):
sententia, Plin. Ep. 4, 9, 19: quod est incongruens et absurdum, ut, etc., Lact. 3, 8, 35. —With dat.: Stoica disciplina pleraque est et sibi et nobis incongruens, Gell. 12, 5, 5.— With subject.-clause: incongruens est in labris habere bonitatem, Lact. 3, 16, 4; 12, 17, 6.— Sup., Aug. Don. Persev. 61.— * Adv.: incongrŭenter, unsuitably, Tert. de Baptism. 19.