adjectivefirst/second-declension adjective
inconcussus
inconcussus (feminine inconcussa, neuter inconcussum)
Classical[ɪŋ.kɔŋˈkʊs.sʊs]Ecclesiastical[iŋ.koŋˈkus.sus]
Meaning
- adjectiveunshaken, stable, firm
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inconcussus | inconcussa | inconcussum |
| genitive | inconcussī | inconcussae | inconcussī |
| dative | inconcussō | inconcussae | inconcussō |
| accusative | inconcussum | inconcussam | inconcussum |
| ablative | inconcussō | inconcussā | inconcussō |
| vocative | inconcusse | inconcussa | inconcussum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inconcussī | inconcussae | inconcussa |
| genitive | inconcussōrum | inconcussārum | inconcussōrum |
| dative | inconcussīs | inconcussīs | inconcussīs |
| accusative | inconcussōs | inconcussās | inconcussa |
| ablative | inconcussīs | inconcussīs | inconcussīs |
| vocative | inconcussī | inconcussae | inconcussa |
in-concussus, a, um, adj.,
I. unshaken, undisturbed, firm, constant, unchanged (post-Aug.).
II. Trop.:
inconcussus ipse et immotus, Plin. Pan. 82, 2; cf.: inconcussus injuriā, Sen. de Ira, 3, 25: certaminibus, Tac. A. 2, 43 fin.: florebant hilares inconcussique Penates, Stat. S. 5, 1, 142: otium, Sen. Ep. 67 fin.: pax, Tac. H. 2, 6: gaudium, Sen. Vit. Beat. 3.—Adv.: inconcussē, firmly, resolutely, Cod. Th. 11, 61, 6; Aug. Retract. 1, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-concussus adj.,
unshaken, firm, unchanged: proximorum certaminibus, Ta.: pax, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininconcussus
Latin concussus Latin inconcussus From in- + concussus (“stirred up, restless”).
Descendants
- Catalaninconcús
- Italianinconcusso
- Spanishinconcuso