noun · femininethird declension
inconcinnitās
inconcinnitās f (genitive inconcinnitātis)
Classical[ɪŋ.kɔŋˈkɪn.nɪ.taːs]Ecclesiastical[iŋ.kon̠ʲˈt͡ʃin.ni.tas]
Meaning
- inconcinnity, asymmetry, disharmony
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inconcinnitās | inconcinnitātēs |
| genitive | inconcinnitātis | inconcinnitātum |
| dative | inconcinnitātī | inconcinnitātibus |
| accusative | inconcinnitātem | inconcinnitātēs |
| ablative | inconcinnitāte | inconcinnitātibus |
| vocative | inconcinnitās | inconcinnitātēs |
inconcinnĭtas, ātis, f. inconcinnus,
I. inelegance, awkwardness, impropriety (postAug.):
vitatis sententiarum ineptiis atque inconcinnitate, Suet. Aug. 86; App. Dogm. Plat. 2, pp. 14, 21.Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin inconcinnitās From inconcinnus + -tās.
Descendants
- Englishinconcinnity
In English words that came into English from inconcinnitās
- inconcinnityinconcinnitās