LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

incōmptus

incōmptus (feminine incōmpta, neuter incōmptum, comparative incōmptior)
Classical[ɪŋˈkoːmp.tʊs]Ecclesiastical[iŋˈkɔmp.tus]

Meaning

  1. adjectiveunadorned
  2. adjectiveinelegant, artless, rude
  3. adjectiveunkempt, untidy, messy

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincōmptusincōmptaincōmptum
genitiveincōmptīincōmptaeincōmptī
dativeincōmptōincōmptaeincōmptō
accusativeincōmptumincōmptamincōmptum
ablativeincōmptōincōmptāincōmptō
vocativeincōmpteincōmptaincōmptum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincōmptīincōmptaeincōmpta
genitiveincōmptōrumincōmptārumincōmptōrum
dativeincōmptīsincōmptīsincōmptīs
accusativeincōmptōsincōmptāsincōmpta
ablativeincōmptīsincōmptīsincōmptīs
vocativeincōmptīincōmptaeincōmpta

in-comptus (incomt-), a, um, adj.,
I. unadorned, inelegant, artless, rude (rare but class.).
I. Lit.: incomptis Curium capillis, Hor. C. 1, 12, 41; so Ov. M. 9, 789; cf. caput, Hor. Epod. 5, 16; and: nuda, nudis incompta capillis, Ov. M. 4, 261.— In Comp.: incomptiore capillo, Suet. Aug. 69: ungues, unpared, untrimmed, Cic. Ac. Fragm. ap. Aug. contr. Acad. 3, 7, IV. 2, p. 471 Orell.: apparatus, Tac. G. 14.—
II. Trop., of speech: ut mulieres esse dicuntur nonnallae inornatae, quas id ipsum deceat: sic haec subtilis oratio, quasi incompta delectat, Cic. Or. 23, 78; cf. id. Att. 2, 1, 1: ars, id. de Or. 1, 55, 234: nuda sit et velut incompta oratio, Quint. 8, 6, 41; Liv. 4, 41, 1: coloni versibus incomptis ludunt, Verg. G. 2, 386: (versus), Hor. A. P. 446.— Adv.: incomptē, roughly, inelegantly (post-class. and very rare): dolantur stipites, Amm. 31, 2: laudare, Stat. S. 5, 5, 34.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinincōmptus

Latin cōmptus Latin incōmptus From in- + cōmptus.

Quick answers

What does incōmptus mean in Latin?
incōmptus, a adjective, means “unadorned; inelegant, artless, rude; unkempt, untidy, messy”.
How do you pronounce incōmptus?
In classical Latin, [ɪŋˈkoːmp.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkɔmp.tus].
Where does incōmptus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin incōmptus.