adjectivethird-declension two-termination adjective
incommūtābilis
incommūtābilis (neuter incommūtābile)
Classical[ɪŋ.kɔm.muːˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kom.muˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationunchangeable, immutable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incommūtābilis | incommūtābilis | incommūtābile |
| genitive | incommūtābilis | incommūtābilis | incommūtābilis |
| dative | incommūtābilī | incommūtābilī | incommūtābilī |
| accusative | incommūtābilem | incommūtābilem | incommūtābile |
| ablative | incommūtābilī | incommūtābilī | incommūtābilī |
| vocative | incommūtābilis | incommūtābilis | incommūtābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incommūtābilēs | incommūtābilēs | incommūtābilia |
| genitive | incommūtābilium | incommūtābilium | incommūtābilium |
| dative | incommūtābilibus | incommūtābilibus | incommūtābilibus |
| accusative | incommūtābilīs incommūtābilēs | incommūtābilīs incommūtābilēs | incommūtābilia |
| ablative | incommūtābilibus | incommūtābilibus | incommūtābilibus |
| vocative | incommūtābilēs | incommūtābilēs | incommūtābilia |
in-commūtābĭlis, e, adj.,
I. unchangeable, immutable (rare but class.):
omnia verbi principia incommutabilia viderentur (opp. commutabilia), Varr. L. L. 9, § 99 Müll.: status rei publicae, * Cic. Rep. 2, 33, 57: bonum, Aug. Retract. 1, 9.— Adv.: in-commūtābĭlĭter, unchangeably, immutably, Aug. Ep. 3, 3; id. Trin. 7, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-commūtābilis e, adj.,
unchangeable, immutable: status rei p.