LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

incommūnicābilis

incommūnicābilis (neuter incommūnicābile)
Classical[ɪŋ.kɔm.muː.nɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kom.mu.niˈkaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationincommunicable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincommūnicābilisincommūnicābilisincommūnicābile
genitiveincommūnicābilisincommūnicābilisincommūnicābilis
dativeincommūnicābilīincommūnicābilīincommūnicābilī
accusativeincommūnicābilemincommūnicābilemincommūnicābile
ablativeincommūnicābilīincommūnicābilīincommūnicābilī
vocativeincommūnicābilisincommūnicābilisincommūnicābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincommūnicābilēsincommūnicābilēsincommūnicābilia
genitiveincommūnicābiliumincommūnicābiliumincommūnicābilium
dativeincommūnicābilibusincommūnicābilibusincommūnicābilibus
accusativeincommūnicābilīs
incommūnicābilēs
incommūnicābilīs
incommūnicābilēs
incommūnicābilia
ablativeincommūnicābilibusincommūnicābilibusincommūnicābilibus
vocativeincommūnicābilēsincommūnicābilēsincommūnicābilia

in-commūnĭcābĭlis, e, adj.,
I. incommunicable (late Lat.): nomen, Vulg. Sap. 14, 21.

Quick answers

What does incommūnicābilis mean in Latin?
incommūnicābilis, a adjective, means “incommunicable”.
How do you pronounce incommūnicābilis?
In classical Latin, [ɪŋ.kɔm.muː.nɪˈkaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kom.mu.niˈkaː.bi.lis].