adjectivethird-declension two-termination adjective
incommūnicābilis
incommūnicābilis (neuter incommūnicābile)
Classical[ɪŋ.kɔm.muː.nɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kom.mu.niˈkaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationincommunicable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incommūnicābilis | incommūnicābilis | incommūnicābile |
| genitive | incommūnicābilis | incommūnicābilis | incommūnicābilis |
| dative | incommūnicābilī | incommūnicābilī | incommūnicābilī |
| accusative | incommūnicābilem | incommūnicābilem | incommūnicābile |
| ablative | incommūnicābilī | incommūnicābilī | incommūnicābilī |
| vocative | incommūnicābilis | incommūnicābilis | incommūnicābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incommūnicābilēs | incommūnicābilēs | incommūnicābilia |
| genitive | incommūnicābilium | incommūnicābilium | incommūnicābilium |
| dative | incommūnicābilibus | incommūnicābilibus | incommūnicābilibus |
| accusative | incommūnicābilīs incommūnicābilēs | incommūnicābilīs incommūnicābilēs | incommūnicābilia |
| ablative | incommūnicābilibus | incommūnicābilibus | incommūnicābilibus |
| vocative | incommūnicābilēs | incommūnicābilēs | incommūnicābilia |
in-commūnĭcābĭlis, e, adj.,
I. incommunicable (late Lat.):
nomen, Vulg. Sap. 14, 21.