adjectivefirst/second-declension adjective
incoinquinātus
incoinquinātus (feminine incoinquināta, neuter incoinquinātum)
Classical[ɪŋ.ko.ɪŋ.kʷɪˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[iŋ.ko.iŋ.kʷiˈnaː.tus]
Meaning
- Late Latinadjectiveundefiled, unpolluted (which is not or are not defiled)
mulieres eorum insensatae sunt et nequissimi filii eorum maledicta creatura illorum quoniam felix sterilis incoinquinata quae non scivit torum in delicto habebit fructum in respectione animarum
ante 5th C., Biblia Vulgata, Sap. 3:12–13et cum essem magis bonus veni ad corpus incoinquinatum
ibidem, Sap. 8:20
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incoinquinātus | incoinquināta | incoinquinātum |
| genitive | incoinquinātī | incoinquinātae | incoinquinātī |
| dative | incoinquinātō | incoinquinātae | incoinquinātō |
| accusative | incoinquinātum | incoinquinātam | incoinquinātum |
| ablative | incoinquinātō | incoinquinātā | incoinquinātō |
| vocative | incoinquināte | incoinquināta | incoinquinātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incoinquinātī | incoinquinātae | incoinquināta |
| genitive | incoinquinātōrum | incoinquinātārum | incoinquinātōrum |
| dative | incoinquinātīs | incoinquinātīs | incoinquinātīs |
| accusative | incoinquinātōs | incoinquinātās | incoinquināta |
| ablative | incoinquinātīs | incoinquinātīs | incoinquinātīs |
| vocative | incoinquinātī | incoinquinātae | incoinquināta |
in-cŏinquĭnātus, a, um, adj.,
I. unde filed, unpolluted (late Lat.):
corpus, Vulg. Sap. 8, 20: mulier, id. ib. 3, 13; Ambros. Apol. David, 11, 56.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincoinquinātus
Latin coinquinātus Latin incoinquinātus From in- (“not, un-”) + coinquinātus (“polluted, contaminated”).