adjectivethird-declension two-termination adjective
incōgitābilis
incōgitābilis (neuter incōgitābile)
Classical[ɪŋ.koː.ɡɪˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.ko.d͡ʒiˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationthoughtless, inconsiderate
- two terminationinconceivable, incomprehensible
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōgitābilis | incōgitābilis | incōgitābile |
| genitive | incōgitābilis | incōgitābilis | incōgitābilis |
| dative | incōgitābilī | incōgitābilī | incōgitābilī |
| accusative | incōgitābilem | incōgitābilem | incōgitābile |
| ablative | incōgitābilī | incōgitābilī | incōgitābilī |
| vocative | incōgitābilis | incōgitābilis | incōgitābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōgitābilēs | incōgitābilēs | incōgitābilia |
| genitive | incōgitābilium | incōgitābilium | incōgitābilium |
| dative | incōgitābilibus | incōgitābilibus | incōgitābilibus |
| accusative | incōgitābilīs incōgitābilēs | incōgitābilīs incōgitābilēs | incōgitābilia |
| ablative | incōgitābilibus | incōgitābilibus | incōgitābilibus |
| vocative | incōgitābilēs | incōgitābilēs | incōgitābilia |
in-cōgĭtābĭlis, e, adj.
I. Act., thoughtless, inconsiderate (ante- and post - class.):
nunc demum scio, me fuisse excordem, caecum, incogitabilem, Plaut. Mil. 2, 6, 63; Lact. 1, 8.—II. Pass., inconceivable, incomprehensible (post-class.):
immensitas efficientiae, Mart. Cap. 9, § 922: dementia, Amm. 15, 3: incogitabile est, eandem esse causam, etc., Fragm. Jur. Civ. p. 23 Mai.In English words that came into English from incōgitābilis
- incogitableincōgitābilis