adjectivethird-declension one-termination adjective
inclēmēns
inclēmēns (genitive inclēmentis, comparative inclementior, adverb inclēmenter)
Classical[ɪŋˈkɫeː.mẽːs]Ecclesiastical[iŋˈklɛː.mens]
Meaning
- one terminationharsh (all senses)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sine misericordiāinclēmēns -entis — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 8
clēmentiae expersinclēmēns -entis — in IVLIANVS III: Persia, ch. 19
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inclēmēns | inclēmēns | inclēmēns |
| genitive | inclēmentis | inclēmentis | inclēmentis |
| dative | inclēmentī | inclēmentī | inclēmentī |
| accusative | inclēmentem | inclēmentem | inclēmēns |
| ablative | inclēmentī inclēmente | inclēmentī inclēmente | inclēmentī inclēmente |
| vocative | inclēmēns | inclēmēns | inclēmēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inclēmentēs | inclēmentēs | inclēmentia |
| genitive | inclēmentium | inclēmentium | inclēmentium |
| dative | inclēmentibus | inclēmentibus | inclēmentibus |
| accusative | inclēmentīs inclēmentēs | inclēmentīs inclēmentēs | inclēmentia |
| ablative | inclēmentibus | inclēmentibus | inclēmentibus |
| vocative | inclēmentēs | inclēmentēs | inclēmentia |
in-clēmens, entis, adj.,
I. unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe (as an adj. perh. not ante-Aug. and very rare;
not in Cicero): increpabant inclementem dictatorem, Liv. 8, 32, 13: signifer, Sil. 8, 440: verbo inclementiori appellari, Liv. 9, 34, 23: inclementissimus, Macr. Somn. Scip. 1, 10.— Adv.: inclēmenter, rigorously, harshly, roughly, severely: in aliquem dicere, Plaut. Am. 2, 2, 110; id. Ps. 1, 1, 25: loqui alicui, id. Poen. 5, 5, 44: increpantes, Liv. 32, 22, 1: nihil dictum, id. 22, 38, 8: censuit, Plin. 18, 6,7, § 35: si quis est, qui dictum in se inclementius existimabit esse, Ter. Eun. prol. 4: inclementius invehi in aliquem, Liv. 3, 48, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-clēmēns entis, adj.
with comp, unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe: dictator, L.: non senatus inclementior fuit.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininclēmēns
Latin clēmens Latin inclēmēns From in- + clēmens.
Descendants
- Catalaninclement
- Englishinclement
- Frenchinclément
- Italianinclemente
- Portugueseinclemente
- Spanishinclemente
- Galicianinclemente
In English words that came into English from inclēmēns
- inclementinclēmēns
- inclemencyinclēmentia