LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

inclēmēns

inclēmēns (genitive inclēmentis, comparative inclementior, adverb inclēmenter)
Classical[ɪŋˈkɫeː.mẽːs]Ecclesiastical[iŋˈklɛː.mens]

Meaning

  1. one terminationharsh (all senses)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinclēmēnsinclēmēnsinclēmēns
genitiveinclēmentisinclēmentisinclēmentis
dativeinclēmentīinclēmentīinclēmentī
accusativeinclēmenteminclēmenteminclēmēns
ablativeinclēmentī
inclēmente
inclēmentī
inclēmente
inclēmentī
inclēmente
vocativeinclēmēnsinclēmēnsinclēmēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinclēmentēsinclēmentēsinclēmentia
genitiveinclēmentiuminclēmentiuminclēmentium
dativeinclēmentibusinclēmentibusinclēmentibus
accusativeinclēmentīs
inclēmentēs
inclēmentīs
inclēmentēs
inclēmentia
ablativeinclēmentibusinclēmentibusinclēmentibus
vocativeinclēmentēsinclēmentēsinclēmentia

in-clēmens, entis, adj.,
I. unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe (as an adj. perh. not ante-Aug. and very rare; not in Cicero): increpabant inclementem dictatorem, Liv. 8, 32, 13: signifer, Sil. 8, 440: verbo inclementiori appellari, Liv. 9, 34, 23: inclementissimus, Macr. Somn. Scip. 1, 10.— Adv.: inclēmenter, rigorously, harshly, roughly, severely: in aliquem dicere, Plaut. Am. 2, 2, 110; id. Ps. 1, 1, 25: loqui alicui, id. Poen. 5, 5, 44: increpantes, Liv. 32, 22, 1: nihil dictum, id. 22, 38, 8: censuit, Plin. 18, 6,7, § 35: si quis est, qui dictum in se inclementius existimabit esse, Ter. Eun. prol. 4: inclementius invehi in aliquem, Liv. 3, 48, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininclēmēns

Latin clēmens Latin inclēmēns From in- + clēmens.

Descendants
  • Catalaninclement
  • Englishinclement
  • Frenchinclément
  • Italianinclemente
  • Portugueseinclemente
  • Spanishinclemente
  • Galicianinclemente

In English words that came into English from inclēmēns

  • inclementinclēmēns
  • inclemencyinclēmentia

Quick answers

What does inclēmēns mean in Latin?
inclēmēns, a adjective, means “harsh (all senses)”.
How do you pronounce inclēmēns?
In classical Latin, [ɪŋˈkɫeː.mẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈklɛː.mens].
Where does inclēmēns come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inclēmēns.