LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

incircumcīsus

incircumcīsus (feminine incircumcīsa, neuter incircumcīsum)
Classical[ɪŋ.kɪr.kʊŋˈkiː.sʊs]Ecclesiastical[in̠ʲ.t͡ʃir.kumˈt͡ʃiː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveuncircumcised

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincircumcīsusincircumcīsaincircumcīsum
genitiveincircumcīsīincircumcīsaeincircumcīsī
dativeincircumcīsōincircumcīsaeincircumcīsō
accusativeincircumcīsumincircumcīsamincircumcīsum
ablativeincircumcīsōincircumcīsāincircumcīsō
vocativeincircumcīseincircumcīsaincircumcīsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincircumcīsīincircumcīsaeincircumcīsa
genitiveincircumcīsōrumincircumcīsārumincircumcīsōrum
dativeincircumcīsīsincircumcīsīsincircumcīsīs
accusativeincircumcīsōsincircumcīsāsincircumcīsa
ablativeincircumcīsīsincircumcīsīsincircumcīsīs
vocativeincircumcīsīincircumcīsaeincircumcīsa

in-circumcīsus, a, um, adj.,
I. uncircumcised (eccl. Lat.), Tert. adv. Jud. 2; Prud. Psych. 389.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinincircumcīsus

Latin circumcisus Latin incircumcīsus From in- + circumcisus.

Quick answers

What does incircumcīsus mean in Latin?
incircumcīsus, a adjective, means “uncircumcised”.
How do you pronounce incircumcīsus?
In classical Latin, [ɪŋ.kɪr.kʊŋˈkiː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲ.t͡ʃir.kumˈt͡ʃiː.s̬us].
Where does incircumcīsus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin incircumcīsus.