noun · neutersecond declension
inceptum
inceptum n (genitive inceptī)
Classical[ɪŋˈkɛp.tũː]Ecclesiastical[in̠ʲˈt͡ʃɛp.tum]
Meaning
- neuterbeginning
- neuterattempt, enterprise
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inceptum | incepta |
| genitive | inceptī | inceptōrum |
| dative | inceptō | inceptīs |
| accusative | inceptum | incepta |
| ablative | inceptō | inceptīs |
| vocative | inceptum | incepta |
inceptum, i, n., v. incipio
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inceptum ī, n
P. neut. of incipio, a beginning: incepta gravia, H.—An attempt, undertaking: illud, T.: contra patriam: a quo incepto me detinere, S.: cuius neque inceptum ullum frustra erat, S.: absistere incepto, L.: Abnegat incepto, V.: piget incepti, V.: Catilinae inceptis favere, S.: di nostra incepta secundent, V.—A purpose, subject, theme: ad inceptum redeo, S.: nos ab incepto trahere, S.
Origins
incipere
In English words that came into English from inceptum
- inceptisolinceptum