adjectivefirst/second-declension adjective
inceptīvus
inceptīvus (feminine inceptīva, neuter inceptīvum)
Classical[ɪŋ.kɛpˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[in̠ʲ.t͡ʃepˈtiː.vus]
Meaning
- adjectiveinceptive
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inceptīvus | inceptīva | inceptīvum |
| genitive | inceptīvī | inceptīvae | inceptīvī |
| dative | inceptīvō | inceptīvae | inceptīvō |
| accusative | inceptīvum | inceptīvam | inceptīvum |
| ablative | inceptīvō | inceptīvā | inceptīvō |
| vocative | inceptīve | inceptīva | inceptīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inceptīvī | inceptīvae | inceptīva |
| genitive | inceptīvōrum | inceptīvārum | inceptīvōrum |
| dative | inceptīvīs | inceptīvīs | inceptīvīs |
| accusative | inceptīvōs | inceptīvās | inceptīva |
| ablative | inceptīvīs | inceptīvīs | inceptīvīs |
| vocative | inceptīvī | inceptīvae | inceptīva |
Origins
From incipiō (“to begin”).
Descendants
- Frenchinceptif
- Englishinceptivefrom French inceptif
In English words that came into English from inceptīvus
- inceptiveinceptīvus