LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

incausābilis

incausābilis (neuter incausābile)
Classical[ɪŋ.kau̯ˈsaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kau̯ˈsaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationuncausable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincausābilisincausābilisincausābile
genitiveincausābilisincausābilisincausābilis
dativeincausābilīincausābilīincausābilī
accusativeincausābilemincausābilemincausābile
ablativeincausābilīincausābilīincausābilī
vocativeincausābilisincausābilisincausābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincausābilēsincausābilēsincausābilia
genitiveincausābiliumincausābiliumincausābilium
dativeincausābilibusincausābilibusincausābilibus
accusativeincausābilīs
incausābilēs
incausābilīs
incausābilēs
incausābilia
ablativeincausābilibusincausābilibusincausābilibus
vocativeincausābilēsincausābilēsincausābilia

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinincausābilis

Latin causābilis Latin incausābilis From in- + causābilis.

Quick answers

What does incausābilis mean in Latin?
incausābilis, a adjective, means “uncausable”.
How do you pronounce incausābilis?
In classical Latin, [ɪŋ.kau̯ˈsaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kau̯ˈsaː.bi.lis].
Where does incausābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin incausābilis.