LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

inaurior

inaurior (present infinitive inaurīrī, perfect active inaurītus sum)
Classical[ɪˈnau̯.ri.ɔr]Ecclesiastical[iˈnaːu̯.ri.or]

Meaning

  1. Late Latindeponentto hear
    [...] inaurīre etiam flētum meum. (Vulgata=auribus percipe lacrimās meās.)Liber psalmorum ex codice Casiniensi 557o 38.13
    Audīte haec, omnēs gentēs; inaurīminī omnēs habitantēs orbem terrārum. (Vulgata=audīte haec, omnēs gentēs; auribus percipite, omnēs quī habitātis orbem.)Liber psalmorum ex codice Casiniensi 557o 48.2
  2. Late Latinactivedeponentwith accusativeto give hearing to, to cause to hear
    [...] (Chrīstus) dēbilēs resānābat, claudōs ad gressum ērigēbat, caecīs vīsum restituēbat, mūtīs ēloquium dabat, surdōs inaurībat [...]c. 250 CE – c. 325 CE, Lactantius, Epitome divinarum institutionum 40.2

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inauriorinauriēbarinauriar———
2nd sg.inaurīris
inaurīre
inauriēbāris
inauriēbāre
inauriēris
inauriēre
———
3rd sg.inaurīturinauriēbāturinauriētur———
1st pl.inaurīmurinauriēbāmurinauriēmur———
2nd pl.inaurīminīinauriēbāminīinauriēminī———
3rd pl.inauriunturinauriēbanturinaurientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inauriarinaurīrer——
2nd sg.inauriāris
inauriāre
inaurīrēris
inaurīrēre
——
3rd sg.inauriāturinaurīrētur——
1st pl.inauriāmurinaurīrēmur——
2nd pl.inauriāminīinaurīrēminī——
3rd pl.inaurianturinaurīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inaurīre—
pres. 2nd pl.inaurīminī—
fut. 2nd sg.inaurītor—
fut. 3rd sg.inaurītor—
fut. 3rd pl.inauriuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinaurīrī—
perfect infinitiveinaurītum esse—
future infinitiveinaurītūrum esse—
present participleinauriēns—
perfect participleinaurītus—
future participleinaurītūrusinauriendus
inauriundus
gerundinauriendī, inauriendō, inauriendumsupineinaurītum, inaurītū

Origins

From in- + auris (“ear”) + -iō, a calque of Ancient Greek ἐνωτίζομαι (enōtízomai), from ἐν- (en-) + οὖς (oûs, “ear”) + -ίζω (-ízō).

Quick answers

What does inaurior mean in Latin?
inaurior, a verb, means “to hear; to give hearing to, to cause to hear”.
What are the principal parts of inaurior?
inaurior, inaurīrī, inaurītus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce inaurior?
In classical Latin, [ɪˈnau̯.ri.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnaːu̯.ri.or].