verbfirst conjugation
inaugurō
inaugurō (present infinitive inaugurāre, perfect active inaugurāvī, supine inaugurātum)
Classical[ɪˈnau̯.ɡʊ.roː]Ecclesiastical[iˈnaːu̯.ɡu.ro]
Meaning
- to divine, practice augury, take omens from the flight of birds
- to consecrate, inaugurate, approve on the basis of omens
- to install
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inaugurō | inaugurābam | inaugurābō | inaugurāvī | inaugurāveram | inaugurāverō inaugurārō |
| 2nd sg. | inaugurās | inaugurābās | inaugurābis | inaugurāvistī inaugurāstī | inaugurāverās inaugurārās | inaugurāveris |
| 3rd sg. | inaugurat | inaugurābat | inaugurābit | inaugurāvit | inaugurāverat inaugurārat | inaugurāverit inaugurārit |
| 1st pl. | inaugurāmus | inaugurābāmus | inaugurābimus | inaugurāvimus | inaugurāverāmus | inaugurāverimus inaugurārimus |
| 2nd pl. | inaugurātis | inaugurābātis | inaugurābitis | inaugurāvistis inaugurāstis | inaugurāverātis inaugurārātis | inaugurāveritis inaugurāritis |
| 3rd pl. | inaugurant | inaugurābant | inaugurābunt | inaugurāvērunt inaugurāvēre, inaugurārunt | inaugurāverant inaugurārant | inaugurāverint inaugurārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inaugurem | inaugurārem | inaugurāverim inaugurārim | inaugurāvissem inaugurāssem |
| 2nd sg. | inaugurēs | inaugurārēs | inaugurāverīs | inaugurāvissēs inaugurāssēs |
| 3rd sg. | inauguret | inaugurāret | inaugurāverit inaugurārit | inaugurāvisset inaugurāsset |
| 1st pl. | inaugurēmus | inaugurārēmus | inaugurāverīmus inaugurārīmus | inaugurāvissēmus inaugurāssēmus |
| 2nd pl. | inaugurētis | inaugurārētis | inaugurāverītis inaugurārītis | inaugurāvissētis inaugurāssētis |
| 3rd pl. | inaugurent | inaugurārent | inaugurāverint inaugurārint | inaugurāvissent inaugurāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | inauguror | inaugurābar | inaugurābor |
| 2nd sg. | inaugurāris inaugurāre | inaugurābāris inaugurābāre | inaugurāberis inaugurābere |
| 3rd sg. | inaugurātur | inaugurābātur | inaugurābitur |
| 1st pl. | inaugurāmur | inaugurābāmur | inaugurābimur |
| 2nd pl. | inaugurāminī | inaugurābāminī | inaugurābiminī |
| 3rd pl. | inaugurantur | inaugurābantur | inaugurābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inaugurer | inaugurārer |
| 2nd sg. | inaugurēris inaugurēre | inaugurārēris inaugurārēre |
| 3rd sg. | inaugurētur | inaugurārētur |
| 1st pl. | inaugurēmur | inaugurārēmur |
| 2nd pl. | inaugurēminī | inaugurārēminī |
| 3rd pl. | inaugurentur | inaugurārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inaugurā | inaugurāre |
| pres. 2nd pl. | inaugurāte | inaugurāminī |
| fut. 2nd sg. | inaugurātō | inaugurātor |
| fut. 3rd sg. | inaugurātō | inaugurātor |
| fut. 2nd pl. | inaugurātōte | — |
| fut. 3rd pl. | inaugurantō | inaugurantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inaugurāre | inaugurārī |
| perfect infinitive | inaugurāvisse inaugurāsse | inaugurātum esse |
| future infinitive | inaugurātūrum esse | inaugurātum īrī |
| present participle | inaugurāns inaugurante, inaugurantem, inaugurantēs, inaugurantī, inaugurantia, inaugurantibus, inaugurantis, inaugurantīs, inaugurantium | — |
| perfect participle | — | inaugurātus inaugurāta, inaugurātā, inaugurātae, inaugurātam, inaugurātārum, inaugurātās, inaugurātī, inaugurātōrum, inaugurātōs |
| future participle | inaugurātūrus inaugurātūra, inaugurātūrā, inaugurātūrae, inaugurātūram, inaugurātūrārum, inaugurātūrās, inaugurātūre, inaugurātūrī, inaugurātūrīs, inaugurātūrō, inaugurātūrōrum, inaugurātūrōs, inaugurātūrum | inaugurandus inauguranda, inaugurandā, inaugurandae, inaugurandam, inaugurandārum, inaugurandās, inaugurande, inaugurandīs, inaugurandōrum, inaugurandōs |
gerundinaugurandī, inaugurandō, inaugurandumsupineinaugurātum, inaugurātū
ĭn-augŭro, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I.
I. Lit. To take omens from the flight of birds, to practise augury, to divine:
per sacram viam augures ex arce profecti solent inaugurare, Varr. L. L. 5, § 47 Müll.: impetritum, inauguratum'st: quovis admittunt aves, Plaut. As. 2, 1, 11: Palatinum Romulus, Aventinum Remus ad inaugurandum templa capiunt, Liv. 1, 6, 4: agedum, divine tu, inaugura, fierine possit, quod nunc ego mente concipio, Liv. 1, 36, 4. —Hence, b. inaugŭrāto, adv. (lit. abl. absol.), after consulting the birds: id quia inaugurato Romulus fecerat, Liv. 1, 36, 3: consecrare locum, id. 1, 44, 4.—II. Transf.
A. To give a certain sanctity to a place or (official) person by ceremony of consulting the flight of birds, to consecrate, inaugurate, install:
locum, Liv. 3, 20, 6: VRBEM (Romulus) Calend. Praenest. ap. Inscr. Orell. 2, p. 386: cur non inaugurare? Sume diem; vide, qui te inauguret, Cic. Phil. 2, 43, 110: augur in locum ejus inauguratus est filius, Liv. 30, 26, 10; so, aliquem flaminem, id. 27, 8, 4; 41, 28, 7.—B. In gen., to install:
cena et poculis magnis inauguratur (dux latronum), App. M. 7, p. 191: comitia, quae habentur aut regis aut flaminum inaugurandorum causa, Lab. ap. Gell. 15, 27, 1: si flamines Diales inaugurentur, Gai. Inst. 1, 130.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-augurō āvī, ātus, āre,
to take omens from the flight of birds, practise augury, divine: ad inaugurandum templa capiunt, L.: divine tu, inaugura, fierine possit, L.—To hallow by augury, consecrate, inaugurate, install: vide, qui te inauguret: augur in locum eius inauguratus est, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininaugurō
Latin augur Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin augurō Latin inaugurō From in- + augurō (“prophesy, interpret omens”).
Descendants
- Catalaninaugurar
- Englishinaugurate
- Englishinaugur
- Frenchinaugurer
- Italianinaugurare
- Occitaninaugurar
- Portugueseinaugurar
- Romanianinaugura
- Spanishinaugurar
- Galicianinaugurar
In English words that came into English from inaugurō
- inaugurateinaugurō