adjectivefirst/second-declension adjective
inanimātus
inanimātus (feminine inanimāta, neuter inanimātum)
Classical[ɪ.na.nɪˈmaː.tʊs]Ecclesiastical[i.na.niˈmaː.tus]
Meaning
- adjectiveinanimate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inanimātus | inanimāta | inanimātum |
| genitive | inanimātī | inanimātae | inanimātī |
| dative | inanimātō | inanimātae | inanimātō |
| accusative | inanimātum | inanimātam | inanimātum |
| ablative | inanimātō | inanimātā | inanimātō |
| vocative | inanimāte | inanimāta | inanimātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inanimātī | inanimātae | inanimāta |
| genitive | inanimātōrum | inanimātārum | inanimātōrum |
| dative | inanimātīs | inanimātīs | inanimātīs |
| accusative | inanimātōs | inanimātās | inanimāta |
| ablative | inanimātīs | inanimātīs | inanimātīs |
| vocative | inanimātī | inanimātae | inanimāta |
ĭn-ănĭmātus, a, um, adj.,
I. lifeless, inanimate (late Lat.), Boëth. Arist. Anal. Prior. 1, 4, p. 471 sq. (but not in Cicero; v. Madv. ad Cic. Fin. p. 534 sq.).
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininanimātus
Latin animātus Latin inanimātus From in- + animātus.
In English words that came into English from inanimātus
- inanimateinanimātus