LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

inanimātus

inanimātus (feminine inanimāta, neuter inanimātum)
Classical[ɪ.na.nɪˈmaː.tʊs]Ecclesiastical[i.na.niˈmaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveinanimate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinanimātusinanimātainanimātum
genitiveinanimātīinanimātaeinanimātī
dativeinanimātōinanimātaeinanimātō
accusativeinanimātuminanimātaminanimātum
ablativeinanimātōinanimātāinanimātō
vocativeinanimāteinanimātainanimātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinanimātīinanimātaeinanimāta
genitiveinanimātōruminanimātāruminanimātōrum
dativeinanimātīsinanimātīsinanimātīs
accusativeinanimātōsinanimātāsinanimāta
ablativeinanimātīsinanimātīsinanimātīs
vocativeinanimātīinanimātaeinanimāta

ĭn-ănĭmātus, a, um, adj.,
I. lifeless, inanimate (late Lat.), Boëth. Arist. Anal. Prior. 1, 4, p. 471 sq. (but not in Cicero; v. Madv. ad Cic. Fin. p. 534 sq.).

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininanimātus

Latin animātus Latin inanimātus From in- + animātus.

In English words that came into English from inanimātus

  • inanimateinanimātus

Quick answers

What does inanimātus mean in Latin?
inanimātus, a adjective, means “inanimate”.
How do you pronounce inanimātus?
In classical Latin, [ɪ.na.nɪˈmaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.na.niˈmaː.tus].
Where does inanimātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inanimātus.