adjectivefirst/second-declension adjective
inaequātus
inaequātus (feminine inaequāta, neuter inaequātum)
Classical[ɪ.nae̯ˈkʷaː.tʊs]Ecclesiastical[i.neˈkʷaː.tus]
Meaning
- adjectiveunequal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inaequātus | inaequāta | inaequātum |
| genitive | inaequātī | inaequātae | inaequātī |
| dative | inaequātō | inaequātae | inaequātō |
| accusative | inaequātum | inaequātam | inaequātum |
| ablative | inaequātō | inaequātā | inaequātō |
| vocative | inaequāte | inaequāta | inaequātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inaequātī | inaequātae | inaequāta |
| genitive | inaequātōrum | inaequātārum | inaequātōrum |
| dative | inaequātīs | inaequātīs | inaequātīs |
| accusative | inaequātōs | inaequātās | inaequāta |
| ablative | inaequātīs | inaequātīs | inaequātīs |
| vocative | inaequātī | inaequātae | inaequāta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-aequātus adj.,
unequal: onus, Tb.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininaequātus
Latin aequātus Latin inaequātus From in- + aequātus.