adjectivefirst/second-declension adjective
inadustus
inadustus (feminine inadusta, neuter inadustum, comparative inadustior, superlative inadustissimus)
Classical[ɪ.naˈdʊs.tʊs]Ecclesiastical[i.naˈdus.tus]
Meaning
- adjectiveunburned, unsinged
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inadustus | inadusta | inadustum |
| genitive | inadustī | inadustae | inadustī |
| dative | inadustō | inadustae | inadustō |
| accusative | inadustum | inadustam | inadustum |
| ablative | inadustō | inadustā | inadustō |
| vocative | inaduste | inadusta | inadustum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inadustī | inadustae | inadusta |
| genitive | inadustōrum | inadustārum | inadustōrum |
| dative | inadustīs | inadustīs | inadustīs |
| accusative | inadustōs | inadustās | inadusta |
| ablative | inadustīs | inadustīs | inadustīs |
| vocative | inadustī | inadustae | inadusta |
ĭn-ădustus, a, um, adj.,
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-adūstus adj.,
unsinged: corpus, O.