LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

impūrgābilis

impūrgābilis (neuter impūrgābile)
Classical[ɪm.puːrˈɡaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.purˈɡaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationuncleansable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpūrgābilisimpūrgābilisimpūrgābile
genitiveimpūrgābilisimpūrgābilisimpūrgābilis
dativeimpūrgābilīimpūrgābilīimpūrgābilī
accusativeimpūrgābilemimpūrgābilemimpūrgābile
ablativeimpūrgābilīimpūrgābilīimpūrgābilī
vocativeimpūrgābilisimpūrgābilisimpūrgābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpūrgābilēsimpūrgābilēsimpūrgābilia
genitiveimpūrgābiliumimpūrgābiliumimpūrgābilium
dativeimpūrgābilibusimpūrgābilibusimpūrgābilibus
accusativeimpūrgābilīs
impūrgābilēs
impūrgābilīs
impūrgābilēs
impūrgābilia
ablativeimpūrgābilibusimpūrgābilibusimpūrgābilibus
vocativeimpūrgābilēsimpūrgābilēsimpūrgābilia

impurgābĭlis (inp-), e, adj. 2. inpurgabilis,
I. that cannot be cleansed; trop., inexcusable: crimen, Amm. 22, 3, 8.

Quick answers

What does impūrgābilis mean in Latin?
impūrgābilis, a adjective, means “uncleansable”.
How do you pronounce impūrgābilis?
In classical Latin, [ɪm.puːrˈɡaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.purˈɡaː.bi.lis].