adjectivethird-declension two-termination adjective
impūrgābilis
impūrgābilis (neuter impūrgābile)
Classical[ɪm.puːrˈɡaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.purˈɡaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationuncleansable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impūrgābilis | impūrgābilis | impūrgābile |
| genitive | impūrgābilis | impūrgābilis | impūrgābilis |
| dative | impūrgābilī | impūrgābilī | impūrgābilī |
| accusative | impūrgābilem | impūrgābilem | impūrgābile |
| ablative | impūrgābilī | impūrgābilī | impūrgābilī |
| vocative | impūrgābilis | impūrgābilis | impūrgābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impūrgābilēs | impūrgābilēs | impūrgābilia |
| genitive | impūrgābilium | impūrgābilium | impūrgābilium |
| dative | impūrgābilibus | impūrgābilibus | impūrgābilibus |
| accusative | impūrgābilīs impūrgābilēs | impūrgābilīs impūrgābilēs | impūrgābilia |
| ablative | impūrgābilibus | impūrgābilibus | impūrgābilibus |
| vocative | impūrgābilēs | impūrgābilēs | impūrgābilia |
impurgābĭlis (inp-), e, adj. 2. inpurgabilis,
I. that cannot be cleansed; trop., inexcusable:
crimen, Amm. 22, 3, 8.