adjectivethird-declension two-termination adjective
impūnis
impūnis (neuter impūne, adverb impūnē)
Classical[ɪmˈpuː.nɪs]Ecclesiastical[imˈpuː.nis]
Meaning
- two terminationunpunished
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impūnis inpūnis | impūnis inpūnis | impūne inpūne |
| genitive | impūnis inpūnis | impūnis inpūnis | impūnis inpūnis |
| dative | impūnī inpūnī | impūnī inpūnī | impūnī inpūnī |
| accusative | impūnem inpūnem | impūnem inpūnem | impūne inpūne |
| ablative | impūnī inpūnī | impūnī inpūnī | impūnī inpūnī |
| vocative | impūnis inpūnis | impūnis inpūnis | impūne inpūne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impūnēs inpūnēs | impūnēs inpūnēs | impūnia inpūnia |
| genitive | impūnium inpūnium | impūnium inpūnium | impūnium inpūnium |
| dative | impūnibus inpūnibus | impūnibus inpūnibus | impūnibus inpūnibus |
| accusative | impūnīs impūnēs, inpūnēs, inpūnīs | impūnīs impūnēs, inpūnēs, inpūnīs | impūnia inpūnia |
| ablative | impūnibus inpūnibus | impūnibus inpūnibus | impūnibus inpūnibus |
| vocative | impūnēs inpūnēs | impūnēs inpūnēs | impūnia inpūnia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- impune fecisse, tulisse aliquid
- to go unpunished.
impūnis (inp-), e, adj. 2. in-poena,
I. without punishment, unpunished (in the adj. very rare, and perh. only post-class.; but in the adv. freq. and class.).
I. Adj.:
impunem me fore, App. M. 3, p. 132, 6: mulier impunis rediit, Sol. 27 med. (dub.; Mommsen immunis).— Hence, II. Adv.: impūne (archaic orthog. impoene, Cato ap. Fronto, Ep. ad Anton. Aug. 1, 2 fin. Mai.), without punishment, without fear of punishment, safely, with impunity: ita inductum est male facere impoene, bene facere non impoene licere, Cato, l. l.: aliquid facere, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 100 Vahl.):
optimum est facere (injuriam), impune si possis, Cic. Rep. 3, 14; id Sextilius factum negabat, poterat autem impune, id. Fin. 2, 17, 55: aliquem occidere, id. Leg. 1, 15, 42: cum multos libros surripuisset nec se impune laturum putaret, aufugit, escape unpunished, id. Fam. 13, 77, 3; so id. Att. 1, 16, 13; cf.: non impune tamen scelus hoc sinit esse Lyaeus, Ov. M. 11, 67: si amanti inpune facere quod lubeat licet, Plaut. Aul. 4, 10, 21: siquidem istuc impune habueris, Ter. Eun. 5, 7, 18; 5, 2, 13; cf.: neque tantum maleficium impune habendum, be left unpunished, Tac. A. 3, 70: majorum nostrorum labore factum est, ut impune in otio esse possemus, with safety, Cic. Agr. 2, 4, 9; id. de Or. 3, 47, 182: mercator ter et quater Anno revisens aequor Atlanticum Impune, Hor. C. 1, 31, 15: (capellae) Impune per nemus quaerunt thyma, id. ib. 1, 17, 5; Verg. G. 2, 32; Plin. 18, 14, 36, § 135: facta arguebantur, dicta impune erant, Tac. A. 1, 72; 12, 54 Draeger: recitare, without retaliation, Juv. 1, 3 sq.—Comp.: crederem mihi impunius licere, Ter. Heaut. 3, 2, 49: libertate usus est, quo impunius dicax esset, Cic. Quint. 3, 11; id. Deiot. 6, 18: in metu et periculo cum creduntur facilius, tum finguntur impunius, id. Div. 2, 27, 58. — Sup.: impunissime Tibi quidem hercle vendere hasce aedes licet, Plaut. Poen. 1, 3, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impūnis (inp-) e, adj.
2 in+poena, unpunished: neve hoc inpune fuisset, O.: scelus, O.
Origins
- Proto-Indo-European*kʷey-
- Proto-Indo-European*kʷoynéh₂
- Latinimpūnis
Ancient Greek ποινή (poinḗ)bor. Latin poena Proto-Indo-European *né Proto-Indo-European *n̥- Proto-Italic *n̥- Latin in- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-ih₂der.? Proto-Italic *-is Latin -is Latin in- -is Latin impūnis From poena (“punishment”) + in- -is.
Descendants
- Catalanimpune
- Englishimpune
- Frenchimpuni
- Italianimpune
- Portugueseimpune
- Spanishimpune
- Galicianimpune
In English words that came into English from impūnis
- impunityimpunitas