LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

impūnis

impūnis (neuter impūne, adverb impūnē)
Classical[ɪmˈpuː.nɪs]Ecclesiastical[imˈpuː.nis]

Meaning

  1. two terminationunpunished

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpūnis
inpūnis
impūnis
inpūnis
impūne
inpūne
genitiveimpūnis
inpūnis
impūnis
inpūnis
impūnis
inpūnis
dativeimpūnī
inpūnī
impūnī
inpūnī
impūnī
inpūnī
accusativeimpūnem
inpūnem
impūnem
inpūnem
impūne
inpūne
ablativeimpūnī
inpūnī
impūnī
inpūnī
impūnī
inpūnī
vocativeimpūnis
inpūnis
impūnis
inpūnis
impūne
inpūne
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpūnēs
inpūnēs
impūnēs
inpūnēs
impūnia
inpūnia
genitiveimpūnium
inpūnium
impūnium
inpūnium
impūnium
inpūnium
dativeimpūnibus
inpūnibus
impūnibus
inpūnibus
impūnibus
inpūnibus
accusativeimpūnīs
impūnēs, inpūnēs, inpūnīs
impūnīs
impūnēs, inpūnēs, inpūnīs
impūnia
inpūnia
ablativeimpūnibus
inpūnibus
impūnibus
inpūnibus
impūnibus
inpūnibus
vocativeimpūnēs
inpūnēs
impūnēs
inpūnēs
impūnia
inpūnia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

impune fecisse, tulisse aliquid
to go unpunished.

impūnis (inp-), e, adj. 2. in-poena,
I. without punishment, unpunished (in the adj. very rare, and perh. only post-class.; but in the adv. freq. and class.).
I. Adj.: impunem me fore, App. M. 3, p. 132, 6: mulier impunis rediit, Sol. 27 med. (dub.; Mommsen immunis).— Hence,
II. Adv.: impūne (archaic orthog. impoene, Cato ap. Fronto, Ep. ad Anton. Aug. 1, 2 fin. Mai.), without punishment, without fear of punishment, safely, with impunity: ita inductum est male facere impoene, bene facere non impoene licere, Cato, l. l.: aliquid facere, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 100 Vahl.): optimum est facere (injuriam), impune si possis, Cic. Rep. 3, 14; id Sextilius factum negabat, poterat autem impune, id. Fin. 2, 17, 55: aliquem occidere, id. Leg. 1, 15, 42: cum multos libros surripuisset nec se impune laturum putaret, aufugit, escape unpunished, id. Fam. 13, 77, 3; so id. Att. 1, 16, 13; cf.: non impune tamen scelus hoc sinit esse Lyaeus, Ov. M. 11, 67: si amanti inpune facere quod lubeat licet, Plaut. Aul. 4, 10, 21: siquidem istuc impune habueris, Ter. Eun. 5, 7, 18; 5, 2, 13; cf.: neque tantum maleficium impune habendum, be left unpunished, Tac. A. 3, 70: majorum nostrorum labore factum est, ut impune in otio esse possemus, with safety, Cic. Agr. 2, 4, 9; id. de Or. 3, 47, 182: mercator ter et quater Anno revisens aequor Atlanticum Impune, Hor. C. 1, 31, 15: (capellae) Impune per nemus quaerunt thyma, id. ib. 1, 17, 5; Verg. G. 2, 32; Plin. 18, 14, 36, § 135: facta arguebantur, dicta impune erant, Tac. A. 1, 72; 12, 54 Draeger: recitare, without retaliation, Juv. 1, 3 sq.—Comp.: crederem mihi impunius licere, Ter. Heaut. 3, 2, 49: libertate usus est, quo impunius dicax esset, Cic. Quint. 3, 11; id. Deiot. 6, 18: in metu et periculo cum creduntur facilius, tum finguntur impunius, id. Div. 2, 27, 58. — Sup.: impunissime Tibi quidem hercle vendere hasce aedes licet, Plaut. Poen. 1, 3, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kʷey-
  2. Proto-Indo-European*kʷoynéh₂
  3. Latinimpūnis

Ancient Greek ποινή (poinḗ)bor. Latin poena Proto-Indo-European *né Proto-Indo-European *n̥- Proto-Italic *n̥- Latin in- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-ih₂der.? Proto-Italic *-is Latin -is Latin in- -is Latin impūnis From poena (“punishment”) + in- -is.

Descendants
  • Catalanimpune
  • Englishimpune
  • Frenchimpuni
  • Italianimpune
  • Portugueseimpune
  • Spanishimpune
  • Galicianimpune

In English words that came into English from impūnis

  • impunityimpunitas

Quick answers

What does impūnis mean in Latin?
impūnis, a adjective, means “unpunished”.
How do you pronounce impūnis?
In classical Latin, [ɪmˈpuː.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈpuː.nis].
Where does impūnis come from?
Proto-Indo-European *kʷey- → Proto-Indo-European *kʷoynéh₂ → Latin impūnis.