noun · femininefirst declension
imprūdentia
imprūdentia f (genitive imprūdentiae)
Meaning
- ignorance
- imprudence
Latīnē defined in Latin in our graded readers
imprudence
imprūdentia -ae (f) — in De Bello Gallico III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | imprūdentia | imprūdentiae inprūdentiae |
| genitive | imprūdentiae inprūdentiae | imprūdentiārum inprūdentiārum |
| dative | imprūdentiae inprūdentiae | imprūdentiīs inprūdentiīs |
| accusative | imprūdentiam inprūdentiam | imprūdentiās inprūdentiās |
| ablative | imprūdentiā | imprūdentiīs inprūdentiīs |
| vocative | imprūdentia | imprūdentiae inprūdentiae |
imprūdentĭa (inpr-), ae, f. imprudens,
I. want of foresight or of knowledge, inconsiderateness, imprudence, ignorance, inadvertence:
tantusque ab imprudentia eventus utraque castra tenuit pavor, Liv. 4, 39, 6: quo modo prudentia esset, nisi foret contra imprudentia? Gell. 6, 1, 4: propter imprudentiam, ut ignosceretur, petiverunt ... ignoscere imprudentiae dixit, etc., Caes. B. G. 4, 27, 4 sq.; 5, 3, 6; 7, 29, 4; id. B. C. 3, 112, 3; cf. Ter. Eun. prol. 27: imprudentia est, cum scisse aliquid is, qui arguitur, negatur, Cic. Inv. 2, 31, 95; 1, 27, 41: locorum, Petr. 79: qui perperam judicassent, quod saepe per imprudentiam fit, Cic. Verr. 2, 2, 23, § 57: inculcamus per imprudentiam saepe etiam minus usitatos (versus in oratione), sed tamen versus, id. Or. 56, 189: in quo ne per imprudentiam quidem errare potest, etc., id. Fam. 3, 10, 9; cf. Quint. 1, 5, 53: imprudentia teli emissi brevius propriis verbis exponi non potuit, aimlessness, want of purpose, Cic. de Or. 3, 39, 158.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imprūdentia (inpr-) ae, f
imprudens, want of foresight, inconsiderateness, imprudence, ignorance, inadvertence: imprudentiā admissum facinus, S.: eventūs, L.: inprudentiā cursu decedere, Cs.: cum id imprudentiā accidere potuerit: per imprudentiam errare, by inadvertence: teli emissi, aimlessness.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin imprūdentia From imprūdēns + -ia.
Descendants
- Catalanimprudència
- Englishimprudence
- Frenchimprudence
- Italianimprudenza
- Occitanimprudéncia
- Portugueseimprudência
- Spanishimprudencia
- Galicianimprudencia
In English words that came into English from imprūdentia
- imprudenceimprūdentia