LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

imprūdentia

imprūdentia f (genitive imprūdentiae)

Meaning

  1. ignorance
  2. imprudence

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimprūdentiaimprūdentiae
inprūdentiae
genitiveimprūdentiae
inprūdentiae
imprūdentiārum
inprūdentiārum
dativeimprūdentiae
inprūdentiae
imprūdentiīs
inprūdentiīs
accusativeimprūdentiam
inprūdentiam
imprūdentiās
inprūdentiās
ablativeimprūdentiāimprūdentiīs
inprūdentiīs
vocativeimprūdentiaimprūdentiae
inprūdentiae

imprūdentĭa (inpr-), ae, f. imprudens,
I. want of foresight or of knowledge, inconsiderateness, imprudence, ignorance, inadvertence: tantusque ab imprudentia eventus utraque castra tenuit pavor, Liv. 4, 39, 6: quo modo prudentia esset, nisi foret contra imprudentia? Gell. 6, 1, 4: propter imprudentiam, ut ignosceretur, petiverunt ... ignoscere imprudentiae dixit, etc., Caes. B. G. 4, 27, 4 sq.; 5, 3, 6; 7, 29, 4; id. B. C. 3, 112, 3; cf. Ter. Eun. prol. 27: imprudentia est, cum scisse aliquid is, qui arguitur, negatur, Cic. Inv. 2, 31, 95; 1, 27, 41: locorum, Petr. 79: qui perperam judicassent, quod saepe per imprudentiam fit, Cic. Verr. 2, 2, 23, § 57: inculcamus per imprudentiam saepe etiam minus usitatos (versus in oratione), sed tamen versus, id. Or. 56, 189: in quo ne per imprudentiam quidem errare potest, etc., id. Fam. 3, 10, 9; cf. Quint. 1, 5, 53: imprudentia teli emissi brevius propriis verbis exponi non potuit, aimlessness, want of purpose, Cic. de Or. 3, 39, 158.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin imprūdentia From imprūdēns + -ia.

Descendants
  • Catalanimprudència
  • Englishimprudence
  • Frenchimprudence
  • Italianimprudenza
  • Occitanimprudéncia
  • Portugueseimprudência
  • Spanishimprudencia
  • Galicianimprudencia

In English words that came into English from imprūdentia

  • imprudenceimprūdentia

Quick answers

What does imprūdentia mean in Latin?
imprūdentia, a noun, means “ignorance; imprudence”.
What is the genitive of imprūdentia?
The genitive singular is imprūdentiae. imprūdentia is feminine, first declension.