LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

imprūdēns

imprūdēns (genitive imprūdentis, adverb imprūdenter)
Classical[ɪmˈpruː.dẽːs]Ecclesiastical[imˈpruː.dens]

Meaning

  1. one terminationignorant of
  2. one terminationunaware
  3. one terminationinadvertent, imprudent
  4. one terminationunintentional, unsuspecting
  5. one terminationfoolish, unthinking

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimprūdēnsimprūdēnsimprūdēns
genitiveimprūdentis
inprūdentis
imprūdentis
inprūdentis
imprūdentis
inprūdentis
dativeimprūdentī
inprūdentī
imprūdentī
inprūdentī
imprūdentī
inprūdentī
accusativeimprūdentem
inprūdentem
imprūdentem
inprūdentem
imprūdēns
ablativeimprūdentī
imprūdente, inprūdente, inprūdentī
imprūdentī
imprūdente, inprūdente, inprūdentī
imprūdentī
imprūdente, inprūdente, inprūdentī
vocativeimprūdēnsimprūdēnsimprūdēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimprūdentēs
inprūdentēs
imprūdentēs
inprūdentēs
imprūdentia
inprūdentia
genitiveimprūdentium
inprūdentium
imprūdentium
inprūdentium
imprūdentium
inprūdentium
dativeimprūdentibus
inprūdentibus
imprūdentibus
inprūdentibus
imprūdentibus
inprūdentibus
accusativeimprūdentīs
imprūdentēs, inprūdentēs, inprūdentīs
imprūdentīs
imprūdentēs, inprūdentēs, inprūdentīs
imprūdentia
inprūdentia
ablativeimprūdentibus
inprūdentibus
imprūdentibus
inprūdentibus
imprūdentibus
inprūdentibus
vocativeimprūdentēs
inprūdentēs
imprūdentēs
inprūdentēs
imprūdentia
inprūdentia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

opprimere hostes (imprudentes, incautos, inopinantes)
to surprise and defeat the enemy.

imprūdens (inpr-), entis, adj. 2. inprudens,
I. not foreseeing, not anticipating or expecting, without knowing, unaware, ignorant, inconsiderate, inadvertent, imprudent (class.; syn.: inconsideratus, incautus, improvidus).
(a). Absol.: equites missi nocte iter conficiunt, imprudentes atque inopinantes hostes aggrediuntur, Caes. B. C. 2, 38, 4; cf. id. ib. 2, 6, 3: equites imprudentibus omnibus de improviso advolasse, Hirt. B. G. 8, 36, 3; Caes. B. G. 3, 29, 1; id. B. C. 2, 3, 1; id. B. G. 5, 15, 3: haec omnia imprudente L. Sulla facta esse certe scio, without the knowledge of, Cic. Rosc. Am. 8, 21: scripsi etiam illud quodam in libello, qui me imprudente et invito excidit, id. de Or. 1, 21, 94: namque tu me inprudentem obrepseris, Plaut. Trin. 1, 2, 22: plus hodie boni feci imprudens quam sciens ante hunc diem umquam, unconsciously, Ter. Hec. 5, 4, 40; cf. id. Heaut. 4, 1, 20: adulescens, inexperienced, id. Eun. 3, 1, 40: probe horum facta imprudens depinxit senex, without knowing it, id. Phorm. 2, 1, 38: ut mihi imprudens M. Servilium praeterisse videare, Cic. Brut. 77, 269 (cf. the opp. prudens praetereo, Hor. S. 1, 10, 88): qua (definitione) tu etiam imprudens utebare nonnumquam, Cic. Fin. 2, 2, 5: quod ex prima statim fronte dijudicare imprudentium est, Quint. 12, 7, 8; 7, 1, 40: numquam imprudentibus imber Obfuit, i. e. ignaris, Verg. G. 1, 373 Serv. —Transf., of inanim. and abstr. things: non imprudens consilium, si aditum haberet, Petr. 102, 3: ne casu inprudentes suae naves in classem adversariorum inciderent, Auct. B. Afr. 11, 4.—Comp.: quicquid horum ab imprudentioribus fiet (fieri autem nisi ab imprudentibus non potest), neglegendum, Sen. Const. Sap. 19.—Sup.: multa facit (sapiens), quae ab imprudentissimis aut aeque fieri videmus aut peritius aut exercitatius, Sen. Ep. 90, 33; id. Const. Sap. 19, 1.—
(b). With gen.: imprudentes legis, ignorant, Cic. Inv. 2, 31, 95: religionis, Liv. 31, 14, 7: maris, id. 34, 9, 9: aetatum, Quint. 1, 1, 20.—Of inanim. and abstr. things: frons tenera imprudensque laborum, that has not experienced, Verg. G. 2, 372: antiquitatis imprudens consuetudo, Col. 3, 18, 1.—*
(g). With an object-clause: non imprudens usurum eum rabie, qua, etc., Curt. 8, 8.—Hence, imprūdenter (inpr-), adv., without foresight, unknowingly, ignorantly, inconsiderately, imprudently: etsi te nihil temere, nihil imprudenter facturum judicaram, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, B, 1; Cic. Ac. 1, 6, 22: facere, Nep. Han. 2, 6: (Codrus) imprudenter rixam ciens interemptus est, Vell. 1, 2, 1.—Comp.: ad flammam accessit imprudentius, Ter. And. 1, 1, 103.

In English words that came into English from imprūdēns

  • imprudenceimprudentia

Quick answers

What does imprūdēns mean in Latin?
imprūdēns, a adjective, means “ignorant of; unaware; inadvertent, imprudent”.
How do you pronounce imprūdēns?
In classical Latin, [ɪmˈpruː.dẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈpruː.dens].