LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

impretiābilis

impretiābilis (neuter impretiābile)
Classical[ɪm.prɛ.tiˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.pret.t͡siˈaː.bi.lis]

Meaning

  1. Late Latintwo terminationpriceless, invaluable, inestimable (of incalculable value, exceeding or surpassing any price)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpretiābilisimpretiābilisimpretiābile
impreciābile, inpretiābile
genitiveimpretiābilisimpretiābilisimpretiābilis
dativeimpretiābilī
impreciābilī, inpretiābilī
impretiābilī
impreciābilī, inpretiābilī
impretiābilī
impreciābilī, inpretiābilī
accusativeimpretiābilem
impreciābilem, inpretiābilem
impretiābilem
impreciābilem, inpretiābilem
impretiābile
impreciābile, inpretiābile
ablativeimpretiābilī
impreciābilī, inpretiābilī
impretiābilī
impreciābilī, inpretiābilī
impretiābilī
impreciābilī, inpretiābilī
vocativeimpretiābilisimpretiābilisimpretiābile
impreciābile, inpretiābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpretiābilēs
impreciābilēs, inpretiābilēs
impretiābilēs
impreciābilēs, inpretiābilēs
impretiābilia
impreciābilia, inpretiābilia
genitiveimpretiābilium
impreciābilium, inpretiābilium
impretiābilium
impreciābilium, inpretiābilium
impretiābilium
impreciābilium, inpretiābilium
dativeimpretiābilibus
impreciābilibus, inpretiābilibus
impretiābilibus
impreciābilibus, inpretiābilibus
impretiābilibus
impreciābilibus, inpretiābilibus
accusativeimpretiābilīs
impretiābilēs, impreciābilēs, inpretiābilēs
impretiābilīs
impretiābilēs, impreciābilēs, inpretiābilēs
impretiābilia
impreciābilia, inpretiābilia
ablativeimpretiābilibus
impreciābilibus, inpretiābilibus
impretiābilibus
impreciābilibus, inpretiābilibus
impretiābilibus
impreciābilibus, inpretiābilibus
vocativeimpretiābilēs
impreciābilēs, inpretiābilēs
impretiābilēs
impreciābilēs, inpretiābilēs
impretiābilia
impreciābilia, inpretiābilia

imprĕtĭābĭlis (inp-), e, adj. 2. inpretium,
I. priceless, invaluable, inestim tble: sanitatis munus, Cassiod. Var. 9, 6 fin.: notitia litterarum, id. ib. 11, 1 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimpretiābilis

Proto-Indo-European *per-der.? Proto-Indo-European *per-der.? Proto-Indo-European *pér Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *pró Proto-Indo-European *-ti ? Proto-Indo-European *próti Proto-Italic *pretjom Latin pretium Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin pretiāre, pretiō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin impretiābilis From im- (“not”) + pretiāre, pretiō (“to appraise, to valuate”) + -bilis (“-able”).

Quick answers

What does impretiābilis mean in Latin?
impretiābilis, a adjective, means “priceless, invaluable, inestimable (of incalculable value, exceeding or surpassing any price)”.
How do you pronounce impretiābilis?
In classical Latin, [ɪm.prɛ.tiˈaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.pret.t͡siˈaː.bi.lis].
Where does impretiābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin impretiābilis.