adjectivethird-declension two-termination adjective
impretiābilis
impretiābilis (neuter impretiābile)
Classical[ɪm.prɛ.tiˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.pret.t͡siˈaː.bi.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationpriceless, invaluable, inestimable (of incalculable value, exceeding or surpassing any price)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impretiābilis | impretiābilis | impretiābile impreciābile, inpretiābile |
| genitive | impretiābilis | impretiābilis | impretiābilis |
| dative | impretiābilī impreciābilī, inpretiābilī | impretiābilī impreciābilī, inpretiābilī | impretiābilī impreciābilī, inpretiābilī |
| accusative | impretiābilem impreciābilem, inpretiābilem | impretiābilem impreciābilem, inpretiābilem | impretiābile impreciābile, inpretiābile |
| ablative | impretiābilī impreciābilī, inpretiābilī | impretiābilī impreciābilī, inpretiābilī | impretiābilī impreciābilī, inpretiābilī |
| vocative | impretiābilis | impretiābilis | impretiābile impreciābile, inpretiābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impretiābilēs impreciābilēs, inpretiābilēs | impretiābilēs impreciābilēs, inpretiābilēs | impretiābilia impreciābilia, inpretiābilia |
| genitive | impretiābilium impreciābilium, inpretiābilium | impretiābilium impreciābilium, inpretiābilium | impretiābilium impreciābilium, inpretiābilium |
| dative | impretiābilibus impreciābilibus, inpretiābilibus | impretiābilibus impreciābilibus, inpretiābilibus | impretiābilibus impreciābilibus, inpretiābilibus |
| accusative | impretiābilīs impretiābilēs, impreciābilēs, inpretiābilēs | impretiābilīs impretiābilēs, impreciābilēs, inpretiābilēs | impretiābilia impreciābilia, inpretiābilia |
| ablative | impretiābilibus impreciābilibus, inpretiābilibus | impretiābilibus impreciābilibus, inpretiābilibus | impretiābilibus impreciābilibus, inpretiābilibus |
| vocative | impretiābilēs impreciābilēs, inpretiābilēs | impretiābilēs impreciābilēs, inpretiābilēs | impretiābilia impreciābilia, inpretiābilia |
imprĕtĭābĭlis (inp-), e, adj. 2. inpretium,
I. priceless, invaluable, inestim tble:
sanitatis munus, Cassiod. Var. 9, 6 fin.: notitia litterarum, id. ib. 11, 1 al.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimpretiābilis
Proto-Indo-European *per-der.? Proto-Indo-European *per-der.? Proto-Indo-European *pér Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *pró Proto-Indo-European *-ti ? Proto-Indo-European *próti Proto-Italic *pretjom Latin pretium Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin pretiāre, pretiō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin impretiābilis From im- (“not”) + pretiāre, pretiō (“to appraise, to valuate”) + -bilis (“-able”).