adjectivefirst/second-declension adjective
impositīcius
impositīcius (feminine impositīcia, neuter impositīcium)
Classical[fɪkˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[fikˈtiː.t͡ʃi.us]
Meaning
- adjectiveattached, fastened
Dig. 30, 1, 41, § 11 Ulpianus libro vicesimo primo ad Sabinum Sed automataria aut siquis canthari, per quos aquae saliunt, poterunt legari, maxime si impositicii sunt.
But if water machines or water-noses through which water springs can be legated then the like if they are attached.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impositīcius | impositīcia | impositīcium |
| genitive | impositīciī | impositīciae | impositīciī |
| dative | impositīciō | impositīciae | impositīciō |
| accusative | impositīcium | impositīciam | impositīcium |
| ablative | impositīciō | impositīciā | impositīciō |
| vocative | impositīcie | impositīcia | impositīcium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impositīciī | impositīciae | impositīcia |
| genitive | impositīciōrum | impositīciārum | impositīciōrum |
| dative | impositīciīs | impositīciīs | impositīciīs |
| accusative | impositīciōs | impositīciās | impositīcia |
| ablative | impositīciīs | impositīciīs | impositīciīs |
| vocative | impositīciī | impositīciae | impositīcia |
impŏsĭtīcĭus (inp-), or -tĭus, a, um, adj. impono,
I. laid on, applied (anteand post-class.).
I. Lit.:
canthari, only laid on, not fastened, Dig. 30, 1, 41, § 11.— II. Trop.:
nomina, i. e. the primitive names applied to things, Varr. L. L. 8, § 5 Müll.; 10, § 61: causa, ascribed (opp. naturalis and publica), Dig. 39, 1, 5, § 9.Origins
From impositus + -īcius.