LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

impositīcius

impositīcius (feminine impositīcia, neuter impositīcium)
Classical[fɪkˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[fikˈtiː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectiveattached, fastened
    Dig. 30, 1, 41, § 11 Ulpianus libro vicesimo primo ad Sabinum Sed automataria aut siquis canthari, per quos aquae saliunt, poterunt legari, maxime si impositicii sunt.But if water machines or water-noses through which water springs can be legated then the like if they are attached.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpositīciusimpositīciaimpositīcium
genitiveimpositīciīimpositīciaeimpositīciī
dativeimpositīciōimpositīciaeimpositīciō
accusativeimpositīciumimpositīciamimpositīcium
ablativeimpositīciōimpositīciāimpositīciō
vocativeimpositīcieimpositīciaimpositīcium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpositīciīimpositīciaeimpositīcia
genitiveimpositīciōrumimpositīciārumimpositīciōrum
dativeimpositīciīsimpositīciīsimpositīciīs
accusativeimpositīciōsimpositīciāsimpositīcia
ablativeimpositīciīsimpositīciīsimpositīciīs
vocativeimpositīciīimpositīciaeimpositīcia

impŏsĭtīcĭus (inp-), or -tĭus, a, um, adj. impono,
I. laid on, applied (anteand post-class.).
I. Lit.: canthari, only laid on, not fastened, Dig. 30, 1, 41, § 11.—
II. Trop.: nomina, i. e. the primitive names applied to things, Varr. L. L. 8, § 5 Müll.; 10, § 61: causa, ascribed (opp. naturalis and publica), Dig. 39, 1, 5, § 9.

Origins

From impositus + -īcius.

Quick answers

What does impositīcius mean in Latin?
impositīcius, a adjective, means “attached, fastened”.
How do you pronounce impositīcius?
In classical Latin, [fɪkˈtiː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fikˈtiː.t͡ʃi.us].