adjectivefirst/second-declension adjective
impollūtus
impollūtus (feminine impollūta, neuter impollūtum)
Classical[ɪm.pɔlˈluː.tʊs]Ecclesiastical[im.polˈluː.tus]
Meaning
- adjectiveunstained, unpolluted
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impollūtus | impollūta inpollūta | impollūtum inpollūtum |
| genitive | impollūtī inpollūtī | impollūtae inpollūtae | impollūtī inpollūtī |
| dative | impollūtō inpollūtō | impollūtae inpollūtae | impollūtō inpollūtō |
| accusative | impollūtum inpollūtum | impollūtam inpollūtam | impollūtum inpollūtum |
| ablative | impollūtō inpollūtō | impollūtā inpollūtā | impollūtō inpollūtō |
| vocative | impollūte inpollūte | impollūta inpollūta | impollūtum inpollūtum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impollūtī inpollūtī | impollūtae inpollūtae | impollūta inpollūta |
| genitive | impollūtōrum inpollūtōrum | impollūtārum inpollūtārum | impollūtōrum inpollūtōrum |
| dative | impollūtīs inpollūtīs | impollūtīs inpollūtīs | impollūtīs inpollūtīs |
| accusative | impollūtōs inpollūtōs | impollūtās inpollūtās | impollūta inpollūta |
| ablative | impollūtīs inpollūtīs | impollūtīs inpollūtīs | impollūtīs inpollūtīs |
| vocative | impollūtī inpollūtī | impollūtae inpollūtae | impollūta inpollūta |
impollūtus (inp-), a, um, adj. 2. inpollutus,
I. unstained, unpolluted (post-Aug.):
fides, Sil. 13, 679: virginitas, Tac. A. 14, 35: intemeratus, impollutus, id. ib. 16, 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impollūtus (in-p-) adj.,
unstained: virginitas, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimpollūtus
Latin pollūtus Latin impollūtus From in- + pollūtus.