noun · femininethird declension
impigritās
impigritās f (genitive impigritātis)
Classical[ɪmˈpɪ.ɡrɪ.taːs]Ecclesiastical[imˈpiː.ɡri.tas]
Meaning
- activity, indefatigableness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | impigritās | impigritātēs |
| genitive | impigritātis | impigritātum |
| dative | impigritātī | impigritātibus |
| accusative | impigritātem | impigritātēs |
| ablative | impigritāte | impigritātibus |
| vocative | impigritās | impigritātēs |
impī^grĭtas (inp-), ātis, f. impiger,
I. activity, indefatigableness:
viri fortissimi fortitudinis, impigritatis, patientiae, Cic. Rep. 3, 28, 40 (ap. Non. 125, 22).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impigritās (inp-) ātis, f
impiger, activity, indefatigableness.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin impigritās From impiger (“energetic”) + -tās.