LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

impetrābilis

impetrābilis (neuter impetrābile)
Classical[ɪm.pɛˈtraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.peˈtraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationeasy to be obtained, attainable
  2. two terminationthat which easily obtains or effects, successful

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpetrābilisimpetrābilisimpetrābile
genitiveimpetrābilisimpetrābilisimpetrābilis
dativeimpetrābilīimpetrābilīimpetrābilī
accusativeimpetrābilemimpetrābilemimpetrābile
ablativeimpetrābilīimpetrābilīimpetrābilī
vocativeimpetrābilisimpetrābilisimpetrābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpetrābilēsimpetrābilēsimpetrābilia
genitiveimpetrābiliumimpetrābiliumimpetrābilium
dativeimpetrābilibusimpetrābilibusimpetrābilibus
accusativeimpetrābilīs
impetrābilēs
impetrābilīs
impetrābilēs
impetrābilia
ablativeimpetrābilibusimpetrābilibusimpetrābilibus
vocativeimpetrābilēsimpetrābilēsimpetrābilia

impĕtrābĭlis (inp-), e, adj. impetro.
I. Pass., easy to be obtained, attainable (rare; not in Cic. and Cæs.): cui postulanti triumphum rerum gestarum magnitudo impetrabilem faciebat, Liv. 39, 29, 4: venia, id. 36, 33, 5: omnia et tuta apud Romanos, id. 25, 29, 8: votum facite Junoni, Prop. 4 (5), 1, 101. quo impetrabilior pax esset, Liv. 30, 16, 15.—
II. Act., that easily obtains or effects, successful (ante- and postclass.): non potuit venire orator magis ad me impetrabilis, Plaut. Most. 5, 2, 40: impetrabilior qui vivat, nullus est, id. Merc. 3, 4, 20: Nicator Seleucus efficaciae impetrabilis rex, Anim. 14, 8: dies, on which a wish is gained, favorable, propitious, Plaut. Ep. 3, 2, 6: efficacia, Amm. 14, 8, 6; 15, 8, 21.— Adv.: impĕtrābĭlĭter, in a way likely to attain: impetrabilius, Symm. Or. pro Patr. 4 Mai.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin impetrābilis From impetrō (“to accomplish, succeed”) + -bilis.

Quick answers

What does impetrābilis mean in Latin?
impetrābilis, a adjective, means “easy to be obtained, attainable; that which easily obtains or effects, successful”.
How do you pronounce impetrābilis?
In classical Latin, [ɪm.pɛˈtraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.peˈtraː.bi.lis].