LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

imperturbātus

imperturbātus (feminine imperturbāta, neuter imperturbātum)
Classical[ɪm.pɛr.tʊrˈbaː.tʊs]Ecclesiastical[im.per.turˈbaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveundisturbed, unruffled, calm

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimperturbātusimperturbātaimperturbātum
genitiveimperturbātīimperturbātaeimperturbātī
dativeimperturbātōimperturbātaeimperturbātō
accusativeimperturbātumimperturbātamimperturbātum
ablativeimperturbātōimperturbātāimperturbātō
vocativeimperturbāteimperturbātaimperturbātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimperturbātīimperturbātaeimperturbāta
genitiveimperturbātōrumimperturbātārumimperturbātōrum
dativeimperturbātīsimperturbātīsimperturbātīs
accusativeimperturbātōsimperturbātāsimperturbāta
ablativeimperturbātīsimperturbātīsimperturbātīs
vocativeimperturbātīimperturbātaeimperturbāta

imperturbātus (inp-), a, um, adj. 2. in-perturbatus,
I. undisturbed, unruffled, calm (very rare): imperturbato ore, Ov. Ib. 562: publicis occupationibus quies, Sen. Ep. 73 med.—Of persons: audio imperturbatus, interritus, Plin. Ep. 9, 13, 8: qui constans est, inperturbatus est, Sen. Ep. 85, 2; cf. ib. § 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimperturbātus

Latin perturbātus Latin imperturbātus From in- (“un-”) + perturbātus (“disturbed, troubled”).

Quick answers

What does imperturbātus mean in Latin?
imperturbātus, a adjective, means “undisturbed, unruffled, calm”.
How do you pronounce imperturbātus?
In classical Latin, [ɪm.pɛr.tʊrˈbaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.per.turˈbaː.tus].
Where does imperturbātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin imperturbātus.