adjectivefirst/second-declension adjective
imperturbātus
imperturbātus (feminine imperturbāta, neuter imperturbātum)
Classical[ɪm.pɛr.tʊrˈbaː.tʊs]Ecclesiastical[im.per.turˈbaː.tus]
Meaning
- adjectiveundisturbed, unruffled, calm
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imperturbātus | imperturbāta | imperturbātum |
| genitive | imperturbātī | imperturbātae | imperturbātī |
| dative | imperturbātō | imperturbātae | imperturbātō |
| accusative | imperturbātum | imperturbātam | imperturbātum |
| ablative | imperturbātō | imperturbātā | imperturbātō |
| vocative | imperturbāte | imperturbāta | imperturbātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imperturbātī | imperturbātae | imperturbāta |
| genitive | imperturbātōrum | imperturbātārum | imperturbātōrum |
| dative | imperturbātīs | imperturbātīs | imperturbātīs |
| accusative | imperturbātōs | imperturbātās | imperturbāta |
| ablative | imperturbātīs | imperturbātīs | imperturbātīs |
| vocative | imperturbātī | imperturbātae | imperturbāta |
imperturbātus (inp-), a, um, adj. 2. in-perturbatus,
I. undisturbed, unruffled, calm (very rare):
imperturbato ore, Ov. Ib. 562: publicis occupationibus quies, Sen. Ep. 73 med.—Of persons: audio imperturbatus, interritus, Plin. Ep. 9, 13, 8: qui constans est, inperturbatus est, Sen. Ep. 85, 2; cf. ib. § 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imperturbātus (in-p-) adj.,
undisturbed, unruffled, calm: ōs, O.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimperturbātus
Latin perturbātus Latin imperturbātus From in- (“un-”) + perturbātus (“disturbed, troubled”).