LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

imperītia

imperītia f (genitive imperītiae)

Meaning

  1. inexperience
  2. ignorance, awkwardness

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimperītiaimperītiae
inperītiae
genitiveimperītiae
inperītiae
imperītiārum
inperītiārum
dativeimperītiae
inperītiae
imperītiīs
inperītiīs
accusativeimperītiam
inperītiam
imperītiās
inperītiās
ablativeimperītiāimperītiīs
inperītiīs
vocativeimperītiaimperītiae
inperītiae

impĕrītĭa (inp-), ae, f. imperitus,
I. inexperience, ignorance, awkwardness (mostly post-Aug.; not in Cic. or Cæs.): Jugurtha, cognita vanitate atque imperitia legati, subdolus ejus augere amentiam, Sall. J. 38, 1; cf. id. ib. 85, 45: plurimum Marius imperitia hostium confirmatus, id. ib. 99, 1; cf.: pugnam imperitia poscere, Tac. A. 13, 36: juvenum, id. ib. 13, 42: imperitia et rusticitas afferunt interim frigus, Quint. 6, 1, 37: contra Circium serere, imperitia existimatur, Plin. 17, 2, 2, § 21: rerum atque verborum imperitia, Gell. N. A. praef. § 12: nimia, Gai. Inst. 2, 109.—In plur.: grammatico insolentiarum et imperitiarum pleno, id. 7, 17 in lemm.

Origins

Descendants
  • Frenchimpéritie
  • Portugueseimperícia
  • Spanishimpericia

Quick answers

What does imperītia mean in Latin?
imperītia, a noun, means “inexperience; ignorance, awkwardness”.
What is the genitive of imperītia?
The genitive singular is imperītiae. imperītia is feminine, first declension.