adverb
impēnsē
impēnsē (comparative impēnsius, superlative impēnsissimē)
Meaning
- eagerly, persistently
Impēnsē ūror.
I burn ardently.Impense id iam commendarat suis ad vos litteris felicis recordationis praedecessor noster Pius VIII;
1832, Gregory XVI, Mirari Vos:
impensē (inp-), adv., v. impendo,
I. P. a. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impēnsē (inp-) adv. with comp.
impensus, exceedingly, greatly, very much, earnestly, eagerly, zealously: invidere, T.: eo facio id impensius, quod, etc.: agere gratias, L.: consulere, V.: venerari numina, O.: accendi certamina in castris, L.: impensius modo, more than ever, S.
Origins
From impendō (“to spend, expend; devote”).