LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

imparātus

imparātus (feminine imparāta, neuter imparātum)
Classical[ɪm.paˈraː.tʊs]Ecclesiastical[im.paˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunprepared
  2. adjectiveunready

In the readers how our graded readers gloss it

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimparātus
inparātus
imparāta
inparāta
imparātum
inparātum
genitiveimparātī
inparātī
imparātae
inparātae
imparātī
inparātī
dativeimparātō
inparātō
imparātae
inparātae
imparātō
inparātō
accusativeimparātum
inparātum
imparātam
inparātam
imparātum
inparātum
ablativeimparātō
inparātō
imparātā
inparātā
imparātō
inparātō
vocativeimparāte
inparāte
imparāta
inparāta
imparātum
inparātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimparātī
inparātī
imparātae
inparātae
imparāta
inparāta
genitiveimparātōrum
inparātōrum
imparātārum
inparātārum
imparātōrum
inparātōrum
dativeimparātīs
inparātīs
imparātīs
inparātīs
imparātīs
inparātīs
accusativeimparātōs
inparātōs
imparātās
inparātās
imparāta
inparāta
ablativeimparātīs
inparātīs
imparātīs
inparātīs
imparātīs
inparātīs
vocativeimparātī
inparātī
imparātae
inparātae
imparāta
inparāta

impărātus (inp-), a, um, adj. 2. inparatus,
I. not ready, unprepared, unprovided, unfurnished (class.): ut ne imparatus sim, si adveniat Phormio, Ter. Phorm. 2, 1, 84; cf. id. And. 3, 1, 20; id. Phorm. 1, 4, 2: (Antonius) imparatus semper aggredi ad dicendum videbatur: sed ita erat paratus, ut, etc., Cic. Brut. 37, 139: quamquam paratus in imparatos Clodius inciderat, id. Mil. 21, 56: inermem atque imparatum adoriuntur, id. Sest. 37, 79: ut in ipsum incautum atque etiam imparatum incideret, Caes. B. G. 6, 30, 2: imparati cum a militibus, tum a pecunia, Cic. Att. 7, 15, 3: inops ipse rerum omnium atque imparatus, Suet. Caes. 35: breve tempus longum est imparatis, Cic. Phil. 3, 1, 2: istae facient hanc rem mihi ex parata imparatam, Plaut. Cas. 4, 4, 8.—Sup.: omnibus rebus imparatissimus, Caes. B. C. 1, 30 fin.

Origins

From im- (“without, not”) + paratus (“prepared, ready”).

Quick answers

What does imparātus mean in Latin?
imparātus, a adjective, means “unprepared; unready”.
How do you pronounce imparātus?
In classical Latin, [ɪm.paˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.paˈraː.tus].