adjectivefirst/second-declension adjective
imparātus
imparātus (feminine imparāta, neuter imparātum)
Classical[ɪm.paˈraː.tʊs]Ecclesiastical[im.paˈraː.tus]
Meaning
- adjectiveunprepared
- adjectiveunready
In the readers how our graded readers gloss it
unprepared
imparātus -a -um — in De Bello Gallico III
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imparātus inparātus | imparāta inparāta | imparātum inparātum |
| genitive | imparātī inparātī | imparātae inparātae | imparātī inparātī |
| dative | imparātō inparātō | imparātae inparātae | imparātō inparātō |
| accusative | imparātum inparātum | imparātam inparātam | imparātum inparātum |
| ablative | imparātō inparātō | imparātā inparātā | imparātō inparātō |
| vocative | imparāte inparāte | imparāta inparāta | imparātum inparātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imparātī inparātī | imparātae inparātae | imparāta inparāta |
| genitive | imparātōrum inparātōrum | imparātārum inparātārum | imparātōrum inparātōrum |
| dative | imparātīs inparātīs | imparātīs inparātīs | imparātīs inparātīs |
| accusative | imparātōs inparātōs | imparātās inparātās | imparāta inparāta |
| ablative | imparātīs inparātīs | imparātīs inparātīs | imparātīs inparātīs |
| vocative | imparātī inparātī | imparātae inparātae | imparāta inparāta |
impărātus (inp-), a, um, adj. 2. inparatus,
I. not ready, unprepared, unprovided, unfurnished (class.):
ut ne imparatus sim, si adveniat Phormio, Ter. Phorm. 2, 1, 84; cf. id. And. 3, 1, 20; id. Phorm. 1, 4, 2: (Antonius) imparatus semper aggredi ad dicendum videbatur: sed ita erat paratus, ut, etc., Cic. Brut. 37, 139: quamquam paratus in imparatos Clodius inciderat, id. Mil. 21, 56: inermem atque imparatum adoriuntur, id. Sest. 37, 79: ut in ipsum incautum atque etiam imparatum incideret, Caes. B. G. 6, 30, 2: imparati cum a militibus, tum a pecunia, Cic. Att. 7, 15, 3: inops ipse rerum omnium atque imparatus, Suet. Caes. 35: breve tempus longum est imparatis, Cic. Phil. 3, 1, 2: istae facient hanc rem mihi ex parata imparatam, Plaut. Cas. 4, 4, 8.—Sup.: omnibus rebus imparatissimus, Caes. B. C. 1, 30 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imparātus (in-p-) adj.
with sup, not ready, unprepared, unprovided, unfurnished: Ut ne inparatus sim, T.: res p., S.: adgredi ad dicendum: inermem atque imparatum adoriuntur, off his guard: breve tempus longum est imparatis: omnibus rebus imparatissimis, Cs.
Origins
From im- (“without, not”) + paratus (“prepared, ready”).